Please wait. Loading...
 
  • Tο 1967 δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Lancet ένα άρθρο που περιέγραφε, για πρώτη φορά, σε 12 ασθενείς, ένα καινούργιο σύνδρομο με το όνομα: οξεία αναπνευστική δυσχέρεια σε ενήλικες (acute respiratory distress in adults). Το σύνδρομο χαρακτηρίζονταν από οξεία εισβολή με ταχύπνοια, διάχυτες πνευμονικές διηθήσεις στην ακτινογραφία θώρακος και υποξαιμία ανθεκτική στη χορήγηση Ο2. Επτά (7) από τους ασθενείς πέθαναν (θνητό- τητα: 60%) και τα νεκροτομικά ευρήματα αποκάλυψαν πυκνή διήθηση με λευκοκύτταρα και οίδημα πλούσιο σε πρωτεΐνες1.
     
  • Στους περισσότερους ιστούς και όργανα τα κύτταρα επιδεικνύουν πε- ριορισμένη και διαφορετική βιωσιμότητα. Το γιατί οι διάφοροι κυτταρικοί υποπληθυσμοί χαρακτηρίζονται από διαφορετικό προσδόκιμο ζωής δεν είναι πλήρως κατανοητό. Η διαφορετικότητα αυτή έχει εν μέρει αποδοθεί σε μηχανισμούς που εμπλέκουν τα τελομερή1. Τα τελομερή αποτελούν εξειδικευμένες δομές νουκλεοπρωτεΐνης, εντοπίζονται στα άκρα των ευ- καρυωτικών χρωμοσωμάτων και συνίστανται από βραχείες, επαναλαμβα- νόμενες ακολουθίες DNA και από μια πλειάδα σχετιζομένων πρωτεϊνών. Η τελομεράση αποτελεί μια ειδική πολυσύνθετη ριβονουκλεοπρωτεΐνη που καταλύει την προσθήκη των εξανουκλεοτιδικών αλληλουχιών DNA (TTAGGG) στα άκρα των ευκαρυωτικών χρωμοσωμάτων αντιρροπίζοντας την φθορά που υπόκεινται τα τελομερή μετά από κάθε κυτταρική διαίρεση. Με τον τρόπο αυτό η τελομεράση συνεισφέρει στη σταθερότητα, τη λειτουργία και τον πολλαπλασιασμό των χρωμοσωμάτων. Η τελομεράση αποτελείται από δυο βασικές υπομονάδες: την καταλυτική, με δράση ανάστροφης μεταγραφάσης (h-TERT) και την RNA υπομονάδα (hTR)2.
     
  • Το ανοσοποιητικό σύστημα βρίσκεται σε ένα διαρκές ισοζύγιο μεταξύ της αντιμετώπισης των νοσογόνων παραγόντων και της διατήρησης της ανοσολογικής ανοχής. Η τελευταία αποτελεί τη διαδικασία διάκρισης των ξένων από τα αυτο-αντιγόνα και είναι υπεύθυνη για την καταστολή των υπέρμετρων ανοσολογικών αποκρίσεων και της αντιδραστικότητας κατά αυ- τοαντιγόνων1. Οι μηχανισμοί διατήρησης της ανοσολογικής ανοχής μπορούν να διακριθούν σε τρεις τύπους. Ο πρώτος αφορά την ανοσολογική άγνοια, κατά την οποία τα Τ και Β κύτταρα αδυνατούν να αντιληφθούν την παρουσία αυτοαντιγόνων, είτε λόγω της χαμηλής συγκέντρωσης των τελευταίων, είτε λόγω της παρουσίας «αιματο-ιστικών» φραγμών2. Η κεντρική ανοχή, η οποία επιτυγχάνεται μέσω κλωνικής διαγραφής ή κλωνικής απενεργοποίησης, αποτελεί τον δεύτερο τύπο, ενώ η ανεργία και η ενεργός καταστολή από τα Τ ρυθμιστικά λεμφοκύτταρα συνιστούν τον τρίτο τύπο, τον χαρακτηρι- ζόμενο ως περιφερική ανοχή3. Ανάμεσα στους διάφορους υποπληθυσμούς των Τ ρυθμιστικών λεμφοκυττάρων, τα CD4+CD25highFoxp3+ (Τρυθ) κύτταρα απαρτίζουν τον πλέον καλά μελετημένο τόσο στους ανθρώπους, όσο και και στα τρωκτικά.
     
  • Η ενδοβρογχική υπερηχογραφία αποτελεί μιά σημαντική πρόοδο στον τομέα της βρογχοσκόπησης. Σημαντικά επιστημονικά δεδομένα επιβεβαιώνουν τη χρησιμότητά της στη διάγνωση και σταδιοποίηση του καρκίνου του πνεύμονος, όπως και σε άλλες κλινικές οντότητες. Έχει μεγάλη σημασία, να είναι οι ενδοσκόποι σε θέση να εφαρμόζουν τη μέθοδο και να μεταφράζουν σωστά τα ευρήματα αυτής, ώστε να βελτιστοποιούν τη διάγνωση και τη θεραπεία των ασθενών τους. Το παρόν άρθρο σκοπό έχει να παρουσιάσει μιά πρακτική και πλήρη ανασκόπηση της τεχνικής και των ενδείξεών της. Πνεύμων 2007, 20(4):330-341.
     
  • Ο επιφανειοδραστικός παράγοντας των πνευμόνων (Surfactant) αποτελείται από ένα πολύπλοκο μείγμα λιπιδίων και ειδικών αποπρωτεινών και καλύπτει την κυψελιδική επιφάνεια του πνεύμονα. Η κύρια λειτουργία του είναι η διατήρηση χαμηλής επιφανειακής τάσης στον κυψελιδο-αρτηριακό φραγμό και η πρό- ληψη της κυψελιδικής κατάρρευσης κατά την εκπνοή. Επιπλέον έχει ανοσορρυθμιστικές, ιδιότητες συμβάλλοντας στο σύστημα της φυσικής ανοσίας του πνεύμονα. Η σύνθεση των συστατικών του πραγματοποιείται στον πνεύμονα και συγκεκριμένα στα πνευ- μονοκύτταρα τύπου ΙΙ, στα κύτταρα Clara, και στα υποβλεννογόνια κύτταρα. Ειδικές πρωτεΐνες του επιφανειοδραστικού παράγοντα έχουν εντοπιστεί και σε μη-πνευμονικές περιοχές, συμπεριλαμβανομένης της τραχείας, του εγκέφαλου, των όρχεων, των σιελογόνων αδένων, των δακρυϊκών αδένων, της καρδιάς, του προστάτη, των νεφρών, του παγκρέατος. Τέσσερις ειδικές πρωτεΐνες (Surfactant Proteins) έχουν ταυτοποιηθεί μέχρι σήμερα και χαρακτηρίζονται ως πρωτεΐνες A (SPA), B (SPB), C (SPC), και D (SPD). Διαιρούνται σε υδρόφοβες (SP-B και SP-C) οι οποίες μειώνουν την κυψελιδική επιφανειακή τάση και σε υδρόφιλες (SP-A και SP-D) οι οποίες μεσολαβούν πρωτίστως στη φυσική άμυνα του πνεύμονα. Οι ανοσολογικές ιδιότητες των SP-A και SP-D περιλαμβάνουν τη συλλογή και συγκόλληση παθογόνων, τη στρατολόγηση και ενεργοποίηση των ουδετερόφιλων και των μακροφάγων, την επαγωγή της φαγοκυττάρωσης, την αύξηση της αντίστασης στην έκθεση σε αλλεργιογόνα παρεμβαίνοντας στην αλληλεπίδραση αλλεργιογόνου-ανοσοσφαιρίνης E, στην αποκοκ- κίωση των μαστοκυττάρων και βασεοφίλων, στην πόλωση των Τ-λεμφοκυττάρων, αλλά και στην κάθαρση και απομάκρυνση των αποπτωτικών και νεκρωτικών κυττάρων. Ανωμαλίες του επιφανει- οδραστικού παράγοντα έχουν συσχετισθεί με διάφορα νοσήματα του ανθρώπου, όπως είναι: τα Αποφρακτικά (Άσθμα, Βρογχιολίτιδα, Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια, Σύνδρομο μετά Μετα- μόσχευση πνευμόνων), τα μολυσματικά και διαπυητικά (Κυστική Ίνωση, Πνευμονία, Σύνδρομο Επίκτητης Ανοσοανεπάρκειας), το Σύνδρομο Αναπνευστικής Δυσχέρειας των Ενηλίκων (ARDS), το Πνευμονικό Οίδημα, τα Διάμεσα Νοσήματα (Σαρκοείδωση, Ιδιο- παθής Πνευμονική Ίνωση, και Πνευμονίτιδα εξ’ Υπερευαισθησίας), την Πνευμονική Κυψελιδική Πρωτεΐνωση, αλλά και το κάπνισμα. Πνεύμων 2007, 20(4):356-363.
     
  • Λόγω της ιδιαίτερης ανατομικής θέσης και λειτουργίας του, το αναπνευστικό σύστημα παρουσιάζει ιδιαίτερη ανάπτυξη των προστατευτικών μέσων και αμυντικών μηχανισμών του για την αναστολή της εισόδου και αντιμετώπιση των βλαπτικών παραγό- ντων με τους οποίους έρχεται καθημερινά σε επαφή. Στην παρούσα ανασκόπηση αναλύονται λεπτομερώς οι χυμικοί παράγοντες και τα κύτταρα που συμμετέχουν στην ανοσοβιολογία του αναπνευστικού συστήματος, καθώς και οι μεταξύ τους αλληλεπιδράσεις μετά την είσοδο του βλαπτικού παράγοντα. Ιδιαίτερη έμφαση δίδεται στα μη-ειδικά αμυντικά συστήματα και συγκεκριμένα στον ρόλο των επιθηλιακών κυττάρων των αεραγωγών που, όπως τα τελευταία χρόνια έχει αποδειχτεί, δεν ασκούν μόνο παθητική προστασία αλλά αποτελούν σημαντική πηγή παραγωγής αντιμικροβιακών πεπτιδίων, κυτταροκινών και χημειοκινών ενορχηστρώνοντας τις τοπικά εκλυόμενες ανοσολογικές απαντήσεις. Η αναγνώριση με- γάλου αριθμού υποδοχέων που αλληλεπιδρούν με οντογενετικά διατηρημένες δομές παθογόνων και εκφράζονται στα επιθηλιακά κύτταρα των αεραγωγών αλλά και σε φαγοκύτταρα και κύτταρα αντιγονο-παρουσιαστές, βοήθησε στην κατανόηση των μηχανισμών που επάγουν φλεγμονώδεις και αντι-φλεγμονώδεις αντιδράσεις και των οδών που συνδέουν κυτταρικά συστήματα της ειδικής και μη-ειδικής ανοσίας. Οι υποδοχείς αυτοί αναλύονται λεπτομερώς στην παρούσα ανασκόπηση, καθώς και νεότερα δεδομένα για τη λειτουργία των κυττάρων της ειδικής και μη-ειδικής ανοσίας και για τους μηχανισμούς που διέπουν την εκλεκτική μετανάστευση τους στο αναπνευστικό σύστημα. Πνεύμων 2007, 20(4):372-383.
     
  • Περιγράφεται σπάνια περίπτωση άνδρα, 59 ετών, πρώην καπνιστή, ο οποίος προσήλθε για κακουχία, εμπύρετο έως 39οC από 15νθημέρου, δύσπνοια στην κόπωση (III/IV) επιδεινού- μενη από 4ημέρου και αναπνευστική ανεπάρκεια. Από το ατομικό αναμνηστικό προέκυψε καρκίνος ουροδόχου κύστης, που αντιμε- τωπίστηκε με διουρηθρική αφαίρεση πριν από ένα έτος και στη συνέχεια ακολούθησαν ενδοκυστικές εγχύσεις με BCG (Bacillus Calmette – Guιrin, ζωντανό εξασθενημένο στέλεχος Μ. bovis). Δεκαπέντε ημέρες μετά την τέταρτη έγχυση BCG παρουσίασε εμπύρετο έως 39 οC. Από την κλινική εξέταση του αναπνευστικού συστήματος προέκυψε μείωση αναπνευστικού ψιθυρίσματος και μη μουσικοί εισπνευστικοί τρίζοντες αμφοτερόπλευρα σε όλα τα πνευμονικά πεδία. Η ακτινογραφία θώρακα απεικόνισε διάσπαρτες κυψελιδικού τύπου σκιάσεις, συρρέουσες κατά τόπους και οζίδια επίσης συρρέοντα κατά τόπους στα μέσα και κάτω πνευμονικά πε- δία αμφοτερόπλευρα κυρίως δεξιά. Η αξονική τομογραφία υψηλής ευκρίνειας (ΗRCT) θώρακα έδειξε εικόνα θολής υάλου (ground glass) στα μέσα και κάτω πνευμονικά πεδία αμφοτερόπλευρα, ενώ στα οπίσθια πνευμονικά πεδία αναγνωρίζονται κυψελιδικά διηθήματα που καταλήγουν να σχηματίζουν συρρέουσες μάζες με ασαφή όρια. Επίσης παρατηρήθηκε πάχυνση μεσολοβιδιακών διαφραγματίων με την παρουσία πολλαπλών μικροοζιδίων. Η φυματινοαντίδραση Mantoux ήταν 0,0 mm Ο ασθενής τέθηκε σε οξυγονοθεραπεία και αντιβίωση με κεφεπίμη και κλαριθρομυκίνη. Παρουσίασε προοδευ- τική επιδείνωση της κλινικής του εικόνας με σοβαρή αναπνευστική ανεπάρκεια. Tην τέταρτη ημέρα της νοσηλείας του τέθηκε σε αντι- φυματική αγωγή, χωρίς καμία βελτίωση. Λόγω ταχείας επιδείνωσης μεταφέρθηκε στη ΜΕΘ όπου υπεβλήθη σε μηχανική υποστήριξη της αναπνοής και τέθηκε παράλληλα με την αντιφυματική αγωγή σε κορτικοστεροειδή. Παρουσίασε γρήγορη βελτίωση της κλινικής και ακτινολογικής του εικόνας. Η κοκκιωματώδης TB-πνευμονίτιδα είναι σπάνια επιπλοκή της ενδοκυστικής έγχυσης BCG, για τη θερα- πεία του επιφανειακού καρκίνου της ουροδόχου κύστης (<0,7%). Πνεύμων 2007, 20(4):395-400.
     
  • Περιγράφεται περίπτωση σοβαρής λοίμωξης της κοι- νότητας από Legionella pneumophila που εκδηλώθηκε αιφνίδια με πνευμονία, σηπτικό shock, οξύ σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας και σοβαρή μυοκαρδιοπάθεια που αντιμετωπίσθηκε στην Μονάδα Εντατικής Θεραπείας. Η επιτυχής έκβασή της οφείλεται, εν μέρει, του- λάχιστον, σε ορισμένες διαγνωστικές και θεραπευτικές παρεμβάσεις που αναλύονται λεπτομερώς. Πνεύμων 2007, 20(4):406-411
     
  • Διάβασα με μεγάλη προσοχή το ενδιαφέρον άρθρο με θέμα «Εγχείρη- ση μείωσης όγκου του πνεύμονα: Από την πλευρά του Πνευμονολόγου, Πνεύμων, 18: 156-162 (2005)» των Ε. Γάκη και Σ. Λουκίδη, τους οποίους συγχαίρω, γιατί θέτουν υπ’ όψιν του Έλληνα πνευμονολόγου ένα εξαιρε- τικής επικαιρότητας θέμα. Πολύ σωστά οι συγγραφείς δηλώνουν ότι «η θέση του σύγχρονου πνευ- μονολόγου απέναντι στη μείωση του όγκου του πνεύμονα δεν πρέπει να είναι απορριπτική», όμως τελικώς συμπεραίνουν ότι «μέχρι την ολοκλήρωση μεγάλων τυχαιοποιημένων μελετών που θα συγκρίνουν τη μέθοδο με πιο σύνθετη φαρμακευτική παρέμβαση, η σύγχρονη πνευμονολογία πρέπει να αντιμετωπίζει με σκεπτικισμό και σύνεση την ευρεία χρησιμοποίησή της».
     
Βρέθηκαν 9 αποτελέσματα. Σελίδα 1 από 1
© 2011 PNEUMON Magazine, Hellenic Bronchologic Society.
Developed by LogicONE Logo LogicONE