Please wait. Loading...
 
  • Στέλιος Λουκίδης
    Το βρογχικό άσθμα είναι μία συχνή νόσος που αφορά ένα μεγάλο ηλικιακό εύρος ασθενών και απασχολεί τις υπηρεσίες υγείας σε όλες τις βαθμίδες. Στις περισσότερες των περιπτώσεων η διαγνωστική και θεραπευτική προσέγγιση της νόσου δεν παρουσιάζει αντικειμενικές δυσκολίες. Τα εισπνεόμενα στεροειδή (ICS) θεωρούνται ως η πρώτη θεραπευτική επιλογή για όλα τα στάδια βαρύτητας του άσθματος. Τα ICS καταστέλλουν αποτελεσματικά την υποκείμενη φλεγμονή και μειώνουν σημαντικά τον αριθμό των παροξύνσων. Οι μακράς δράσης β2 διεγέρτες (LABA) όπως η φορμοτερόλη και η σαλμετερόλη θεωρούνται πρώτης γραμμής βρογχοδιασταλτικά φάρμακα με παράλληλη in vitro ήπια αντιφλεγμονώδη δράση. Η αποτελεσματικότητά τους αυξάνεται όταν συνδυάζονται με τα ICS. Ο συνδυασμός δε αυτός προτιμάται όταν μονοθεραπεία με μέτρια δόση ICS δεν καταφέρνει να ελέγξει αποτελεσματικά τη νόσο.
     
  • Στην Ευρώπη, η Εντατική Θεραπεία έχει εξελιχθεί τα τελευταία χρόνια σε μια καινούργια ιατρική ειδικότητα. Η ιστορία της είναι σχετικά πρόσφατη και ταυτίζεται με την επιδημία πολιομυελίτιδας στη Δανία το 1952. Τότε, για πρώτη φορά, η εξασφάλιση της βατότητας του αεραγωγού με τραχειοστομία και η εφαρμογή αερισμού με θετική πίεση ελάττωσε θεαματικά τη θνητότητα από την αναπνευστική παράλυση. Στη δεκαετία του '60 η εκρηκτική εξέλιξη της τεχνολογίας αλλά και η καλύτερη κατανόηση της παθοφυσιολογίας των βαρέων και απειλητικών για τη ζωή καταστάσεων έδωσαν μεγάλη ώθηση στην Εντατική Θεραπεία.
     
  • Σε αυτή την ανασκόπηση θα αναλυθεί η χρήση του υπερηχογραφήματος πνεύμονα στην καθημερινή κλινική πρακτική. Ήδη, στους βαρέως πάσχοντες ασθενείς τα τελευταία χρόνια η χρήση του υπερηχογραφήματος πνεύμονα έχει αυξηθεί με πολύ καλά αποτελέσματα. Το υπερηχογράφημα πνεύμονα αποτελεί το πιο γρήγορο, μη επεμβατικό και κομψό μέσο διαγνωστικής προσέγγισης του ασθενούς τόσο στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας όσο και στο τμήμα, χωρίς επιπλοκές και με ελάχιστο κόστος. Σε φυσιολογικές καταστάσεις, όπως είναι ήδη γνωστό, ο υπέρηχος δε μεταδίδεται δια μέσου δομών που είναι πλήρεις αέρα, έτσι το πνευμονικό παρέγχυμα δεν ήταν εφικτό να εξεταστεί πίσω από τις πλευρές. Αυτή η γνώση πλέον δεν εμποδίζει τη διάγνωση πολλών παθολογικών καταστάσεων, όπως ο πνευμοθώρακας, η πύκνωση, η ατελεκτασία, η υπεζωκοτική συλλογή, και άλλων που θα αναλυθούν εκτενέστερα. Σκοπός της ανασκόπησης αυτής είναι η προσέγγιση στην υπερηχογραφική απεικόνιση του πνεύμονα, όπως επίσης και στα απεικονιστικά ευρήματα που συνοδεύουν βασικές παθολογικές καταστάσεις. Πνεύμων 2007, 20(2):127-133.
     
  • Η Ιντερλευκίνη-6 (IL-6) είναι μία πλειοτροπική κυτταρο- κίνη, η οποία εκτός από την κύρια δράση της στη φλεγμονή επιδρά σε πολλά συστήματα, μεταξύ των οποίων και το αναπνευστικό σύστημα. Η δράση της IL-6 στα κύτταρα προϋποθέτει την ένωση της με τους υποδοχείς της, IL-6Rα και gp130 και τον σχηματισμό στην κυτταρική μεμβράνη ενός δραστικού πρωτεϊνικού συμπλέγ- ματος. Η ένωση της IL-6 με τους υποδοχείς της ακολουθείται από την ενεργοποίηση κυρίων δύο ενδοκυττάριων σηματοδοτικών αλληλουχιών: της οδού των Janus Kinase/Signal Transducer and Activation of Transcription (JAK/STAT) και της οδού της Mitogen- Activated Protein Kinase (MAPK). Σημαντικό ρόλο στη σήμανση της IL-6 παίζουν επίσης ενδοκυττάριες πρωτεΐνες με δράση ανασταλτική για τη μετάδοση του σήματος, όπως οι φωσφατάσες και οι πρωτε- ΐνες των οικογενειών Suppressor of Cytokine Signalling (SOCS) και Protein Inhibitor of Activated STAT (PIAS). Η συνισταμένη δράση των σηματοδοτικών οδών και των μηχανισμών τερματισμού του σήματος ρυθμίζει και την τελική λειτουργία της IL-6 στα κύτταρα. Πνεύμων 2007, 20(2):142-153.
     
  • Διερευνήσαμε την τοπική και συστηματική αντιοξειδωτική και φλεγμονώδη κατάσταση σε ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα καθώς και την πιθανή συσχέτιση μεταξύ τους. Μελετήθηκαν 42 άνδρες (ηλικίας 65±8 ετών) με πρωτοπαθή καρκίνο πνεύμονα. Δεκαέξι άνδρες ανάλογης ηλικίας και ιστορικού καπνίσματος, χωρίς ένδειξη καρκίνου, χρησιμοποιήθηκαν ως μάρτυρες. Η ολική αντιοξειδωτική κατάσταση (TAS), η γλουταθειόνη (GSH), η ιντερλευκίνη-1α (IL-1a), η ιντερλευκίνη-6 (IL-6) και ο παράγοντας νέκρωσης του όγκου (TNFa) μετρήθηκαν στο βρογχοκυψελιδικό έκπλυμα (ΒAL) και στον ορό. Στατιστικά σημαντική αύξηση των TAS και GSH βρέθηκε στο ΒAL των ασθενών σε σχέση με τους μάρτυρες (0,27 ± 0,24 mmol/L έναντι 0,12 ± 0,02, p=0,02 και 7,56 ± 4,29 μmol/L έναντι 4,62 ± 2,23, p=0,01 αντίστοιχα). Στατιστικά σημαντική αύξηση του TNF-α στο ΒAL (15,90 ± 25,22 έναντι 4,94 ± 10,97 pg/ml, p=0,02) και της IL1-α στον ορό (10,20 ± 2,59 έναντι 7,18 ± 6,33 pg/ml, p=0,02) παρατηρήθηκε επίσης στους ασθενείς. Στατιστικά σημαντική συσχέτιση στους μάρτυρες παρατηρήθηκε μόνο μεταξύ TAS και IL-1a στο BAL (r=0,7, p=0,002). Αντιθέτως, στους ασθενείς με καρκίνο βρέθηκε σημαντική συσχέτιση μεταξύ TAS και α) IL-1α (r=0,87, p<0,001), β) IL-6 (r=0,52, p=0,001) και γ) TNF-α (r=0,67, p<0,001) στο ΒAL. Διαφορές στην αντιοξειδωτική και φλεγμονώδη κατάσταση βρέθηκαν σε ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα, είτε στον ορό είτε στο ΒAL, σε σχέση με μάρτυρες με ανάλογο ιστορικό καπνίσματος. Επιπλέον, θετική συσχέτιση βρέθηκε μεταξύ αντιοξειδωτικών και κυτταροκινών, αλλά μόνο τοπικά και όχι συστηματικά. Πνεύμων 2007, 20(2):168-173.
     
  • Η παρακολούθηση της μηχανικής του Αναπνευστικού Συστήματος (Α.Σ.) εστιάζεται συνήθως στην Ελαστικότητα (ΕΑΣ) και την Αντίσταση (RΑΣ). Ο υπολογισμός της εμπέδησης (ΖΑΣ), της χωρητικής αντίστασης (ΧΑΣ) και της διαφοράς φάσης (θΑΣ) μοιάζουν εκζητημένες παράμετροι στη συνήθη κλινική πρακτική της ΜΕΘ. Η παρούσα μελέτη ερευνά τη διαγνωστική χρησιμότητα ενός πλήρους και αναλυτικού μηχανικού προφίλ του Α.Σ. συγκροτημένου με τη βοήθεια ανάλυσης Fourier (FA). Τριάντα μηχανικά αεριζόμενοι ασθενείς ταξινομήθηκαν με βάση την υποκείμενη παθολογία του Α.Σ. σε 3 ομάδες: α) χωρίς αναπνευστική νόσο (ΧΑΝ, ν=10), β) με παροξυσμό ΧΑΠ (ν=9) και ARDS (ν=11). Απο την ψηφιακή καταγραφή των σημάτων της πίεσης των αεραγωγών (Paw) και της αναπτυσσόμενης ροής (V’) και με τη βοήθεια FA προέκυψαν οι τιμές ΖΑΣ και θΑΣ από τις οποίες υπολογίσθηκαν οι RΑΣ, ΧΑΣ και ΕΑΣ. Η ΕΑΣ ήταν σημαντικά υψηλότερη και η ΧΑΣ σημαντικά χαμηλότερη σε ARDS. H RΑΣ και ΖΑΣ ήταν σημαντικά χαμηλότερες στην ομάδα ΧΑΝ. Η θΑΣ ήταν σημαντικά υψηλότερη (λιγότερο αρνητική) στην ομάδα ΧΑΠ. Οι πρωτογενώς υπολογιζόμενες παράμετροι ΖΑΣ και θΑΣ συνεξεταζόμενες μπορούν να παράσχουν ισχυρή ένδειξη για την υποκείμενη διαταραχή του Α.Σ. και μπορούν να συμβάλλουν στη διαφορική διαγνωστική μεταξύ των τριών περιγραφεισών οντοτήτων. Πνεύμων 2007, 20(2):181-186.
     
Βρέθηκαν 6 αποτελέσματα. Σελίδα 1 από 1
© 2011 PNEUMON Magazine, Hellenic Bronchologic Society.
Developed by LogicONE Logo LogicONE