Please wait. Loading...
 
  • G.A. Lillington, L.T. Vaszar
    diagnosis, lung cancer, screening, nodule, lung
    A solitary pulmonary nodule (SPN) is currently defined as a single parenchymal lung lesion which is 3 cm or less in diameter, and relatively spherical in contour. Some authorities consider that this definition does not apply if there are major surrounding or associated abnormalities on a standard chest radiograph. SPNs provide some of the more vexing clinical challenges facing a pulmonary practitioner. These lesions are common, as approximately 170,000 SPN are detected each year in the United States1. Approximately 1 in 500 standard chest radiographs in adults will show an SPN2 (GL).
     
  • Ηλ. Ιγγλέζος
    κυστική ίνωση
    Η κυστική ίνωση είναι μία αυτοσωματική, κληρονομούμενη κατά τον υπολειπόμενο χαρακτήρα νόσος, χαρακτηριζόμενη από παχύρρευστες κολλώδεις εκκρίσεις στο αναπνευστικό και στο πεπτικό σύστημα, υπερβολική έκκριση άλατος από τους ιδρωτοποιούς αδένες, παγκρεατική ανεπάρκεια προκαλούμενη από απόφραξη του παγκρεατικού πόρου με βλέννη, στειρότητα στον άνδρα και μερικές φορές ηπατική ανεπάρκεια1.
     
  • Αντ. Παπαγιάννης
    ΠΕΡIΛΗΨΗ. Ο καπνός του τσιγάρου αποτελεί το μείζον εξωγενές (μη γενετικό) αίτιο του καρκίνου του πνεύμονα. Ένας μικρός αριθμός περιπτώσεων της νόσου μπορεί να οφείλεται σε άλλα περιβαλλοντικά αίτια που επιδρούν είτε ανεξάρτητα είτε συνεργικά με το κάπνισμα. Η επίδραση περιβαλλοντικών καρκινογόνων είναι περισσότερο εμφανής σε επαγγελματικούς χώρους, όπου η υπεύθυνη ουσία μπορεί να ανευρίσκεται σε σχετικά μεγάλες συγκεντρώσεις. Ωστόσο, ακόμη και η μη επαγγελματική έκθεση σε συγκεκριμένες ουσίες μπορεί να οδηγήσει σε καρκινογένεση. Παρόλο που η λεπτομερής μελέτη της περιβαλλοντικής επίδρασης παρουσιάζει πολλά μεθοδολογικά προβλήματα, είναι σαφές ότι παράγοντες όπως το ραδόνιο, το αρσενικό, ο αμίαντος, η αστική ρύπανση, και σε μικρότερο βαθμό η κοινωνικο-οικονομική κατάσταση και η διατροφή, εμπλέκονται στην καρκινογένεση στον πνεύμονα σε μικρό αριθμό περιπτώσεων. Η αποφυγή των παραγόντων αυτών δεν είναι εύκολη, αλλά και δεν αναμένεται να επηρεάσει σημαντικά την επίπτωση του καρκίνου του πνεύμονα εφόσον το μείζον καρκινογόνο, ο καπνός, παραμένει ουσιαστικά ανεξέλεγκτο. Πνεύμων 2003, 16(1):29-37.
     
  • ΠΕΡΙΛΗΨΗ. Σκοπός αυτής της μελέτης ήταν να εξεταστούν η συχνότητα του παιδικού βρογχικού άσθματος στην πόλη της Λάρισας, καθώς και η επίδραση του οικογενειακού περιβάλλοντος και του ατομικού και κληρονομικού αναμνηστικού στην πορεία της νόσου. Σε 754 οικογένειες με ένα τουλάχιστον παιδί να πηγαίνει σε δημοτικό βρεφονηπιακό σταθμό στη Λάρισα διανεμήθηκε ένα σύντο-μο ερωτηματολόγιο που αφορούσε στο άσθμα. Εκατόν είκοσι από αυτές βρέθηκε να έχουν παιδιά με συμπτώματα από το αναπνευστικό σύστημα τον προηγούμενο χρόνο. Τα παιδιά ήταν 4-8 ετών και τα ερωτηματολόγια συμπληρώθηκαν από τους γονείς τους. Στις οικογένειες αυτές διανεμήθηκε το ερωτηματολόγιο της φάσης 1 της μελέτης ISAAC (International Study of Asthma and Allergy in Childhood), καθώς και ένα ερωτηματολόγιο που εξέταζε την κοινωνικοοικονομική κατάσταση των γονιών, το περιβάλλον κατοικίας και τις καπνιστικές συνήθειες. Εβδομήντα οικογένειες τελικά είχαν ένα ασθματικό παιδί. Δύο χρόνια αργότερα, οι 66 από τις 70 οικογένειες επαναξιολογήθηκαν όσον αφορά την πορεία του άσθματος του παιδιού, χρησιμοποιώντας ένα σύντομο ερωτηματολόγιο βασισμένο στο ISAAC. Η συχνότητα του άσθματος ανερχόταν στο 9,3%, ενώ η συχνότητα των επεισοδίων μειωνόταν με την πρόοδο της ηλικίας. Η πλειοψηφία των παιδιών είχε ήπιο άσθμα. Αλλεργική ρινίτιδα βρέθηκε στο 31,4%, ενώ έκζεμα στο 14,2%. Η αλλεργική ρινίτιδα και επιπεφυκίτιδα συσχετιζόταν με τις κρίσεις άσθματος δύο χρόνια μετά. Το κάπνισμα των γονέων δεν συνδυάστηκε με τα επεισόδια του άσθματος. Τα ευρήματα αυτά δείχνουν τον ιδιαίτερο ρόλο του ιστορικού ατοπίας στην εξέλιξη του άσθματος και επιβεβαιώνουν τη φθίνουσα πορεία της συχνότητας των επεισοδίων με την ηλικία. Πνεύμων 2003, 16(1):38-48.
     
  • ΠΕΡΙΛΗΨΗ. Σε πολλές μελέτες, προερχόμενες κυρίως από την Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική, έχει διαπιστωθεί υψηλός επιπολασμός συμπτωμάτων Γαστροοισοφαγικής Παλινδρομικής Νόσου (ΓΟΠΝ) σε ασθενείς με βρογχικό άσθμα. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι ο καθορισμός του επιπολασμού συμπτωμάτων ΓΟΠΝ σε Έλληνες ασθματικούς ασθενείς. Στη μελέτη συμπεριελήφθησαν 92 ασθενείς με βρογχικό άσθμα (50 άντρες και 42 γυναίκες, μέση ηλικία 42,9 ±14,2 έτη), οι οποίοι παρακολουθούνται στα εξωτερικά ιατρεία της κλινικής μας καθώς και 85 υγιείς μάρτυρες αντίστοιχης ηλικίας και φύλου. Από όλα τα άτομα ζητήθηκε η συμπλήρωση προκαθορισμένου ερωτηματολογίου το οποίο έχει προτυποποιηθεί διεθνώς για τον καθορισμό συμπτωμάτων ΓΟΠΝ (οπισθοστερνικό καύσος, όξινες αναγωγές). Ο επιπολασμός του οπισθοστερνικού καύσους και των όξινων αναγωγών ήταν υψηλότερος στα άτομα με άσθμα (81,5% και 57,6% αντίστοιχα) συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου (32,9% και 17,6%, p<0.01). Κανένα από τα φάρμακα κατά του άσθματος δεν σχετιζόταν με αυξημένο επιπολασμό συμπτωμάτων ΓΟΠΝ. Από τα αποτελέσματα της μελέτης μας συμπεραίνεται ότι οι Έλληνες ασθενείς με βρογχικό άσθμα που απευθύνονται σε ένα κέντρο τριτοβάθμιας περίθαλψης έχουν υψηλό επιπολασμό συμπτωμάτων ΓΟΠΝ. Επιπρόσθετες μελέτες στο γενικό πληθυσμό των ασθματικών ασθενών θεωρούνται απαραίτητες για την εξαγωγή ασφαλέστερων συμπερασμάτων. Πνεύμων 2003, 16(1):59-66.
     
  • ΠΕΡΙΛΗΨΗ. Παρουσιάζεται η περίπτωση ασθενούς 19 ετών από το Πακιστάν με φυματιώδη μηνιγγίτιδα, σε έδαφος κεγχροειδούς φυματίωσης, που εισήχθη στη ΜΕΘ σε κώμα και με βαριά υπονατριαιμία. Σε άμεση διερεύνηση με αξονική τομογραφία εγκεφάλου διαπιστώθηκε παρουσία οξέος επικοινωνούντος υδροκεφάλου και ο ασθενής υποβλήθηκε σε επέμβαση για τοποθέτηση εξωτερικής παροχέτευσης ΕΝΥ. Ο υδροκέφαλος είναι συχνή επιπλοκή της φυματιώδους μηνιγγίτιδας και μπορεί να οδηγήσει σε θάνατο. Η τοποθέτηση εξωτερικής παροχέτευσης έχει θεραπευτική και προγνωστική αξία για το αν θα ωφεληθεί ο ασθενής από τη μόνιμη βαλβίδα. Η τοποθέτηση μόνιμης κοιλιοπεριτοναϊκής παροχέτευσης βελτιώνει την πρόγνωση, ιδιαίτερα στους ασθενείς που παρουσιάζονται με ελάχιστα νευρολογικά ελλείμματα. Η νευρολογική επιδείνωση σε ασθενή που θεραπεύεται για φυματιώδη μηνιγγίτιδα μπορεί να έχει πολλές αιτίες και στo πλαίσιo της διερεύνησης χρειάζεται πάντα επείγουσα ακτινολογική εκτίμηση με αξονική τομογραφία εγκεφάλου. Πνεύμων 2003, 16(1):74-79.
     
  • ΠΕΡΙΛΗΨΗ. Στην πλειονότητά τους τα παραθυρεοειδικά αδενώματα εξαιρούνται χειρουργικά δια της τραχηλικής τομής. Τα έκτοπα αδενώματα, που βρίσκονται στο μεσοθωράκιο αφαιρούνται με μέση στερνοτομή ή θωρακοτομή. Τα τελευταία χρόνια είναι δυνατόν να εξαιρεθούν με θωρακοσκοπική χειρουργική. Πλεονεκτεί αυτή η τεχνική λόγω της μικρότερης νοσηρότητας που παρουσιάζει. Πρόκειται για μια περίπτωση ασθενούς με χρόνια νεφρική ανεπάρκεια και τριτοπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό. Το αδένωμα εντοπίστηκε με αξονική τομογραφία θώρακος όπου μόρφωμα (πιθανό έκτοπο αδένωμα παραθυρεοειδούς) ανευρέθη στο μεσοθωράκιο μεταξύ της αριστερής υποκλειδίου και της σύστοιχης καρωτίδας. Αφαιρέθηκε θωρακοσκοπικά. Ο ασθενής παρέμεινε στο Νοσοκομείο 24 ώρες. Η αποκατάσταση των τιμών της παραθορμόνης και του ασβεστίου στο αίμα, καθώς και η μετεγχειρητική αξονική τομογραφία θώρακος επιβεβαιώνουν την αποτελεσματικότητα της θωρακοσκοπικής εκτομής. Πνεύμων 2003, 16(1):80-85.
     
  • ΠΕΡΙΛΗΨΗ. Παρουσιάζεται περίπτωση μεταστατικού παραγαγγλιώματος πνεύμονα σε συνδυασμό με in situ ανάπτυξη βρογχογενούς καρκίνου από πλακώδες επιθήλιο στο ίδιο σημείο. Η πρωτοπαθής εστία εντοπιζόταν στον οπισθοπεριτοναϊκό χώρο και είχε εξαιρεθεί χειρουργικά προ εξαετίας, ενώ η μεταστατική εστία ήταν τυχαίο ακτινολογικό εύρημα, το οποίο θεωρήθηκε αρχικά ως πρωτοπαθές νεόπλασμα πνεύμονα. Ο ασθενής αντιμετωπίσθηκε με λοβεκτομή στην οποία και αποκαλύφθηκε το παραγαγγλίωμα. Τα παραγαγγλιώματα αποτελούν όγκους του νευροενδοκρινικού συστήματος με συχνότερη εντόπιση στην κοιλιακή χώρα ενώ στους πνεύμονες η εντόπιση είναι σπάνια. Μπορεί να είναι λειτουργικοί όταν εκκρίνουν κατεχολαμίνες, η θεραπεία τους είναι η χειρουργική αφαίρεση και η πρόγνωσή τους θεωρείται καλή. Πνεύμων 2003, 16(1):86-90.
     
  • ΠΕΡΙΛΗΨΗ. Άνδρας 48 ετών, καπνιστής, εισήχθη στην κλινική μας λόγω αιμόπτυσης, αδυναμίας, καταβολής και ανορεξίας από 20ημέρου. Στον ακτινολογικό έλεγχο διαπιστώθηκε μάζα μαλακών μορίων διαμέτρου 3 εκ. στον δεξιό κάτω λοβό του πνεύμονος, κεντρικά εντοπισμένη. Ο υπόλοιπος κλινικός και εργαστηριακός του έλεγχος δεν ανέδειξε άλλα παθολογικά ευρήματα. Η βρογχοσκόπηση, η κυτταρολογική εξέταση και η καλλιέργεια των βρογχικών εκκρίσεων δεν ήταν διαγνωστικές. Με την ακτινολογική και μόνο υποψία καρκίνου του πνεύμονος ο ασθενής υποβλήθηκε σε δεξιά θωρακοτομή. Στην ταχεία βιοψία του όζου τέθηκε η υποψία κακοήθειας και ακολούθησε δεξιά κάτω λοβεκτομή με ριζικό λεμφαδενικό καθαρισμό του μεσοθωρακίου. Στις μόνιμες όμως ιστολογικές τομές αποδείχθηκε ότι επρόκειτο για αποφρακτική βρογχιολίτιδα με οργανούμενη πνευμονία. Στον ασθενή δεν χορηγήθηκε κορτιζόνη μετεγχειρητικά και δώδεκα μήνες μετά δεν έχει διαπιστωθεί κλινική ή ακτινολογική υποτροπή της πάθησης. Η ενδιαφέρουσα αυτή περίπτωση καταδεικνύει ότι όχι μόνο η κλινική ή η ακτινολογική εικόνα της αποφρακτικής βρογχιολίτιδας με οργανούμενη πνευμονία αλλά και η ταχεία βιοψία μπορούν να παραπλανήσουν για νεοπλασία του πνεύμονος. Πνεύμων 2003, 16(1):91-96.
     
Βρέθηκαν 9 αποτελέσματα. Σελίδα 1 από 1
© 2011 PNEUMON Magazine, Hellenic Bronchologic Society.
Developed by LogicONE Logo LogicONE