Please wait. Loading...
 
  •  
  • ΠΕΡΙΛΗΨΗ. Σκοπός: Ο καρκίνος του πνεύμονα έχει δυσμενή πρόγνωση και οι υπάρχουσες θεραπείες έχουν αποτύχει να βελτιώσουν την επιβίωση των ατόμων που πάσχουν από τη νόσο αυτή. Τα τελευταία χρόνια, οι πρόοδοι που επιτεύχθηκαν στην κατανόηση της μοριακής βιολογίας του καρκίνου, έδωσαν την ευκαιρία σε κλινικούς γιατρούς και επιστήμονες να αναπτύξουν αρκετές τεχνικές γενετικών θεραπειών για αυτή τη νόσο. Υλικά και Μέθοδοι: Γίνεται λεπτομερής ανασκόπηση των δημοσιευμένων άρθρων που αφορούν τη γονιδιακή θεραπεία του καρκίνου του πνεύμονα. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στις πρόσφατες εξελίξεις στο πεδίο των μη-ιικών και ιικών φορέων των γονιδίων. Οι θεραπευτικές στρατηγικές ταξινομήθηκαν, ανάλογα με τους στόχους τους σε διορθωτική , κυτταροτοξική και ανοσορρυθμιστική γονιδιακή θεραπεία. Αποτελέσματα: Toπική χορήγηση των μη ιικών και ιικών φορέων μπορεί να προκαλέσει ικανοποιητική γονιδιακή έκφραση τοπικά και κάποια θεραπευτικά αποτελέσματα, αλλά, επί του παρόντος, δεν υπάρχει διαθέσιμος κανένας αποτελεσματικός φορέας πυ να χορηγείται συστηματικά. Η διορθωτική γονιδιακή θεραπεία έχει αποτελεσματικότητα σε μοντέλα ζώων ως προς την αποκατάσταση της φυσιολογικής έκφρασης ογκοκατασταλτικών γονιδίων (p53, Rb, p21, p16) ή την αναστολή της επίδρασης των ογκογονιδίων που προάγουν τη μετάλλαξη του όγκου (ras, myc, erbB2 bcl-2), αλλά αυτή η προσέγγιση πάσχει λόγω του ότι κάθε καρκινικό κύτταρο πρέπει να αποτελέσει στόχο της θεραπείας. Μια μεγάλη ποικιλία κυτταροτοξικών στρατηγικών είναι υπό ανάπτυξη, περιλαμβάνοντας αγγειογενετικές και ραδιοϊσοτοπικές γονιδιακές θεραπείες, καθώς και θεραπείες αυτοκτονίας γονιδίων, ή γονιδιακές θεραπείες που προάγουν την απόπτωση. Κάθε μια από αυτές τις προσεγγίσεις έχει πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα και είναι καλύτερο να χρησιμοποιούνται σε συνδυασμό. Η ανοσορυθμιστική γονιδιακή θεραπεία επιδιώκει να ενεργοποιήσει μια αποτελεσματική τοπική ανοσοαντίδραση η οποία μπορεί να προκαλέσει συστηματική δραστηριότητα κατά του όγκου. Προς το παρόν, οι περισσότερες μελέτες χρησιμοποιούν ανοσοδιεγερτικά γονίδια κυτοκινών. Συμπεράσματα: Mια ποικιλία θεραπευτικών γονιδίων αποδείχθηκαν δραστικά εναντίον του καρκίνου του πνεύμονα τόσο in vitro όσο και in vivo. Παρόλα αυτά, η κύρια πρόκληση όσον αφορά τις στρατηγικές γονιδιακής θεραπείας σε κλινικό επίπεδο είναι η έλλειψη αποτελεσματικής γονιδιακής μεταφοράς μέσω τοπικών και συστηματικών οδών και για το άμεσο μέλλον, η δημιουργία φορέων, θα παραμένει το κύριο πρόβλημα στο οποίο θα εστιάζεται η συνεχιζόμενη έρευνα. Καθώς η έρευνα θα συνεχίζεται, αναμένεται ότι οι γονιδιακές θεραπευτικές προσεγγίσεις θα συμβάλλουν στην αντιμετώπιση του καρκίνου του πνεύμονα στο εγγύς μέλλον. Πνεύμων 2002, 15(1)19-37.
     
  • ΠΕΡΙΛΗΨΗ. Η επίπτωση των μυκητιασικών λοιμώξεων στους ασθενείς της Μονάδας Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) αυξήθηκε δραματικά τις δύο τελευταίες δεκαετίες λόγω της ευρείας χρήσης των νέων επεμβατικών τεχνικών παρακολούθησης (monitoring)/ανάνηψης και του αυξημένου αριθμού ανοσοκατασταλμένων ασθενών (κακοήθεις νόσοι, μεταμοσχεύσεις, AIDS, χημειοθεραπεία) που χρήζουν εντατικής θεραπείας και νοσηλείας. Ο αποικισμός με στελέχη μυκήτων διαδραματίζει σοβαρό ρόλο στην εμφάνιση συστηματικών μυκητιασικών λοιμώξεων αλλά και η μη ύπαρξη αποικισμού δεν αποκλείει το ενδεχόμενο της ανάπτυξης διεισδυτικών ή συστηματικών λοιμώξεων. Η τεκμηρίωση της διάγνωσης των μυκητιασικών λοιμώξεων είναι δύσκολη γιατί δεν υπάρχει εργαστηριακή μέθοδος που να διακρίνει τον αποικισμό από τη συστηματική λοίμωξη εκτός από τη βιοψία και την καλλιέργεια ιστού η οποία τις περισσότερες φορές είναι δύσκολο να εφαρμοσθεί στους ασθενείς της ΜΕΘ. Οι θετικές καλλιέργειες αίματος αποτελούν δείκτη διείσδυσης ή συστηματικής λοίμωξης αλλά σε ποσοστό >50% είναι αρνητικές και οι αρνητικές καλλιέργειες δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο της συστηματικής λοίμωξης. Η θεραπεία των μυκητιασικών λοιμώξεων έως σήμερα στηρίζεται στην αμφοτερικίνη Β και στις αζόλες. Αρκετά νέα αντιμυκητιασικά παράγωγα και η μέθοδος της ανοσοτροποποίησης είναι υπό έρευνα . Η θνητότητα από τις μυκητιασικές λοιμώξεις είναι υψηλή λόγω της καθυστερημένης διάγνωσης κα έναρξης της απαιτούμενης θεραπείας. Το κόστος νοσηλείας αυτών των λοιμώξεων είναι υψηλό κυρίως λόγω των σοβαρών επιπλοκών από την αντιμυκητιασική θεραπεία. Η πρόγνωση των συστηματικών μυκητιασικών λοιμώξεων συνήθως είναι πτωχή. Στην παρούσα ανασκόπηση επιτελείται εκτενής αναφορά κυρίως στις λομώξεις που οφείλονται σε είδη Candida και Aspergillus λόγω του ότι είναι οι πιο συχνά ταυτοποιούμενοι μύκητες στη ΜΕΘ. Πνεύμων 2002, 15(1)14-30.
     
  •  
  • Short Review Istituto di Anestesia e Rianimazione, Universita' degli Studi di Milano, Ospedale Maggiore Policlinico-IRCCS, Milano, Italy; 2Dipartimento di Scienze Cliniche e Biologiche, Universita' degli Studi dell'Insubria, Varese, Italy; 3Cattedra di Anestesia e Rianimazione, Universita degli studi di Brescia, Spedali Civili, Brescia, Italy
     
  • ΠΕΡΙΛΗΨΗ. Οι ζωονόσοι είναι λοιμώδη νοσήματα που μεταδίδονται μεταξύ σπονδυλωτών ζώων και ανθρώπου με φυσικό τρόπο. Υπολογίζεται ότι οι ζωονόσοι είναι περισσότερες από 180 και επηρεάζουν σημαντικά τη δημόσια υγεία, αλλά και την οικονομία των χωρών. Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μία αύξηση στη συχνότητα εμφάνισης των ζωονόσων καθώς και μία επανεμφάνιση ζωονόσων που είχαν εξαφανιστεί, γεγονός που οφείλεται σε διάφορες κοινωνικό-οικονομικές και περιβαλλοντικές μεταβολές, καθώς και σε αλλαγές του σύγχρονου τρόπου ζωής. Μερικές από τις σημαντικότερες ζωονόσους, όπως η φυματίωση, ο άνθρακας και η εχινοκόκκωση έχουν κύρια εντόπιση στους πνεύμονες. Οι ζωονόσοι που αφορούν το αναπνευστικό σύστημα οφείλονται σε ποικίλα μικροβιακά αίτια, περιλαμβανομένων των βακτηρίων, των μυκήτων, των παρασίτων και των ιών. Για το λόγο αυτό ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συνιστά εγρήγορση όλων των υπηρεσιών υγείας, τόσο της ιατρικής όσο και της κτηνιατρικής δημόσιας υγείας και λήψη αποφασιστικών μέτρων πρόληψης και καταπολέμησης των ζωονόσων. Πνεύμων 2002, 15(1)42-51.
     
  • Είναι γνωστό ότι το κάπνισμα αποτελεί τον κύριο αιτιολογικό παράγοντα που σχετίζεται με την ανάπτυξη Χρόνιας Aποφρακτικής Πνευμονοπάθειας (Χ.Α.Π.). Η Χ.Α.Π. χαρακτηρίζεται από παθολογική φλεγμονώδη απάντηση των αεραγωγών σε διάφορα ερεθίσματα, στην οποία συμμετέχουν ουδετερόφιλα, Τ-λεμφοκύτταρα, μακροφάγα και ηωσινόφιλα. Σκοπός αυτής της μελέτης ήταν να ερευνήσει τη συμμετοχή των κυτταροτοξικών CD8+ λεμφοκυττάρων στη φλεγμονώδη διαδικασία που χαρακτηρίζει τη νόσο. Ιδιαίτερα μελετήθηκαν η έκφραση της περφορίνης των κυτταροτοξικών CD8+ λεμφοκυττάρων και η κυτταροτοξική τους δραστηριότητα. Στη μελέτη συμμετείχαν 36 άνδρες καπνιστές με Χ.Α.Π., 25 άνδρες καπνιστές χωρίς Χ.Α.Π. και 10 υγιείς μη καπνιστές. O προσδιορισμός των κυτταροτοξικών CD8+ λεμφοκυττάρων στο πτύελο πραγματοποιήθηκε με ανοσοκυτταροχημεία χρησιμοποιώντας μονοκλωνικά αντισώματα αντί-CD3-F.I.T.C και αντί-CD8-F.I.T.C. Η έκφραση της περφορίνης αξιολογήθηκε με κυτταρομετρία ροής, χρησιμοποιώντας αντίσωμα αντι - περφορίνη-F.I.T.C. Η κυτταροτοξική δραστηριότητα των CD8+ λεμφοκυττάρων προσδιορίστηκε επωάζοντας τα CD8+ λεμφοκύτταρα με κύτταρα στόχους (Κ562). Βρέθηκε ότι το ποσοστό και ο απόλυτος αριθμός των κυτταροτοξικών CD8+ λεμφοκυττάρων ήταν στατιστικά σημαντικά αυξημένος στους καπνιστές με Χ.Α.Π. σε σύγκριση με τους καπνιστές χωρίς Χ.Α.Π. (p = 0,005) και τους υγιείς μη καπνιστές (p = 0,0001). Οι καπνιστές με Χ.Α.Π. παρουσίασαν επίσης στατιστικά σημαντική αύξηση της έκφρασης της περφορίνης και αυξημένη κυτταροτοξική δραστηριότητα των CD8+ λεμφοκυττάρων σε σχέση με τις άλλες δύο ομάδες της μελέτης (p < 0,05). Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα CD8+ λεμφοκύτταρα στο πτύελο ασθενών με Χ.Α.Π. εκφράζουν μεγαλύτερη κυτταροτοξικότητα σε σχέση με τους καπνιστές χωρίς Χ.Α.Π. Η κυτταροτοξικότητα πιθανόν ασκείται μέσω της αυξημένης απελευθέρωσης περφορίνης. Πνεύμων 2002, 15(1)93-101.
     
  • ΠΕΡΙΛΗΨΗ. Παρουσιάζονται πέντε περιπτώσεις στρατιωτών οι οποίοι νοσηλεύθηκαν με εικόνα εξωνοσοκομειακής πνευμονίας και στους οποίους διαπιστώθηκε ορομεταστροφή για Ehrlichia Chaffeensis σε τέσσερις και μόνιμη αύξηση του τίτλου αντισωμάτων σε έναν. Η Ehrlichia είναι ένας μικροοργανισμός που ανήκει στην οικογένεια των Ρικετσιών και προκαλεί συχνά νόσο στους σκύλους μεταδιδόμενη με δήγμα κρότωνος. Με τον ίδιο όμως τρόπο προσβάλει και τον άνθρωπο, σε σαφώς μικρότερο ποσοστό, προκαλώντας συστηματική νόσο με αιματολογικές διαταραχές αλλά και προσβολή του αναπνευστικού συστήματος σε ορισμένες περιπτώσεις. Θεραπεία εκλογής είναι η Δοξυκυκλίνη. Τα περισσότερα περιστατικά έχουν καταγραφεί στην Αμερική, αλλά μεμονωμένα περιστατικά αναφέρθηκαν και στην Ευρώπη. Η διάγνωση γίνεται κυρίως με την ανίχνευση αντισωμάτων στον ορό και συμβατή κλινική εικόνα. Στις περιπτώσεις που παρουσιάζουμε οι ασθενείς είχαν αρνητικό ορολογικό έλεγχο για ιούς και “άτυπα” μικρόβια, παρουσίασαν σημαντική και ταχεία κλινική βελτίωση με χορήγηση Δοξυκυκλίνης, ενώ η έκθεση σε δήγματα από κρότωνες θεωρήθηκε πολύ πιθανή λόγω διαβιώσεώς τους στην ύπαιθρο στα πλαίσια στρατιωτικών δραστηριοτήτων. Με βάση αυτά τα κλινικά και εργαστηριακά ευρήματα η νόσος των ασθενών αυτών από Εhrlichia ή άλλο συγγενές είδος θεωρήθηκε πολύ πιθανή, χωρίς απ’ ότι γνωρίζουμε να έχουν αναφερθεί μέχρι στιγμής άλλα περιστατικά στην Ελλάδα. Πνεύμων 2002, 15(1)31-35.
     
  • ΠΕΡΙΛΗΨΗ. Παρουσιάζεται μια περίπτωση ακτινομυκητίασης πνεύμονα, στο δεξιό άνω λοβό, μετά από αριστερή άνω λοβεκτομή με συναφαίρεση των τριών πρώτων πλευρών, για αδενοκαρκίνωμα της κορυφής του αριστερού πνεύμονα με διήθηση του θωρακικού τοιχώματος, μετεγχειρητική ακτινοβολία, μετακτινική πνευμονίτιδα και λήψη κορτικοειδών για 3 μήνες. O ασθενής παρουσίασε εν συνεχεία εξάντληση, θωρακικό άλγος, αιμόφυρτα πτύελα και 2 σκιάσεις στο δεξιό άνω λοβό στην ακτινογραφία θώρακα. Η αξονική τομογραφία θώρακα έθετε την υποψία της μεταστατικής νόσου και η βρογχοσκόπηση ήταν αρνητική. O ασθενής παρουσίασε επιδείνωση της αιμόπτυσης και οι κυτταρολογικές πτυέλων έδειξαν “σωρούς από ακτινομύκητες”. Ελαβε πενικιλίνη-G ενδοφλεβίως για 10 ημέρες και ακολούθως πενικιλίνη-V από του στόματος για 6 μήνες, με βελτίωση της κλινικής και ακτινολογικής εικόνας. Πνεύμων 2002, 15(1)31-35.
     
Βρέθηκαν 9 αποτελέσματα. Σελίδα 1 από 1
© 2011 PNEUMON Magazine, Hellenic Bronchologic Society.
Developed by LogicONE Logo LogicONE