Please wait. Loading...
 
Αποστολή σε φίλο
 
Εξατομικεύοντας το μηχανικό αερισμό των ασθενών με Η1Ν1 λοίμωξη: Εμπειρία από τη ΜΕΘ ενός τριτοβάθμιου κέντρου
Πνεύμων 2012, 25(2):219-227

Περiληψη. Εισαγωγή: Η σοβαρή λοίμωξη από τον ιό Η1Ν1 σχετίζεται με οξεία αναπνευστική ανεπάρκεια, η αντιμετώπιση της οποίας αποτελεί συχνά πρόκληση για τους ιατρούς των Μονάδων Εντατικής Θεραπείας. Περιγράφουμε τα κλινικά χαρακτηριστικά και την έκβαση όλων των ασθενών με εργαστηριακά επιβεβαιωμένη Η1Ν1 λοίμωξη που νοσηλεύθηκαν στη ΜΕΘ του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ηρακλείου κατά τη διετία 2009-2011. Μεθοδολογία: Πρόκειται για μία αναδρομική μονοκεντρική μελέτη παρατήρησης. Μελετήθηκαν αναδρομικά όλοι οι ιατρικοί φάκελοι των ασθενών που εισήχθησαν στη ΜΕΘ με επιβεβαιωμένη Η1Ν1 λοίμωξη από τη 10η Ιουλίου 2009 έως και την 1η Μαΐου 2011. Καταγράφησαν τα δημογραφικά χαρακτηριστικά των ασθενών, οι κλινικές εκδηλώσεις της νόσου, η σοβαρότητά της, όπως εκτιμήθηκε με βάση την κλίμακα APACHE II, οι ιατρικές παρεμβάσεις καθώς και οι επιπλοκές που παρουσιάστηκαν κατά τη διάρκεια της νοσηλείας τους. Ως δείκτες έκβασης ελήφθησαν η διάρκεια του μηχανικού αερισμού, η διάρκεια παραμονής στη ΜΕΘ και η θνητότητα στις 60 ημέρες από την ημέρα εισαγωγής στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας. Αποτελέσματα:Είκοσι τρείς ασθενείς εισήχθησαν στη ΜΕΘ κατά τη διάρκεια της μελέτης. Ήταν σχετικά νέοι (διάμεση ηλικία 39 έτη), με διάμεσο APACHE II εισαγωγής 12 (εύρος 5-22). Επτά ασθενείς (30.4%) δεν είχαν συννοσηρότητες κατά την εισαγωγή τους. Η αιτία εισαγωγής τους ήταν οξεία αναπνευστική ανεπάρκεια με διάμεσο λόγο PaO2/FiO2 128 mmHg (εύρος 83-376 mmHg). Στους 21 από αυτούς (91.3%) η αιτία της οξείας αναπνευστικής ανεπάρκειας ήταν το σύνδρομο οξείας αναπνευστικής δυσχέρειας (ALI/ARDS), ενώ στους υπόλοιπους 2 παρόξυνση Χρόνιας Αποφρακτικής Πνευμονοπάθειας (ΧΑΠ). Είκοσι ασθενείς (87%) χρειάσθηκαν μηχανικό αερισμό: δέκα υπό μορφή επεμβατικού μηχανικού αερισμού, πέντε υπό μορφή μη επεμβατικού και πέντε και τους δύο τύπους. Μη συμβατική υποστήριξη του αναπνευστικού δοκιμάσθηκε σε οκτώ ασθενείς (34.8%). Η τελευταία περιελάμβανε την εισαγωγή οισοφάγειου καθετήρα, την εφαρμογή Υψίσυχνου Ταλαντωσικού Μηχανικού Αερισμού (HFOV), την εξωσυμβατική απομάκρυνση διοξειδίου του άνθρακα (ECCO2-R) ή την τοποθέτηση του ασθενή σε πρηνή θέση. Η διάμεση διάρκεια μηχανικού αερισμού και η διάμεση διάρκεια παραμονής στη ΜΕΘ ήταν 11.6 και 18.6 ημέρες, αντιστοίχως. Ένας ασθενής απεβίωσε (4.3% θνητότητα). Συμπέρασμα: Η αναγκαιότητα για μη συμβατικές στρατηγικές υποστήριξης του αναπνευστικού και η μακρόχρονη νοσηλεία στη ΜΕΘ αποτελούν χαρακτηριστικά της σοβαρότητας του προκαλούμενου από Η1Ν1 λοίμωξη ARDS. Ωστόσο, μια εξατομικευμένη θεραπευτική προσέγγιση βασισμένη στις αρχές του προστατευτικού μηχανικού αερισμού, μπορεί να επηρεάσει θετικά την εξέλιξη της νόσου. Πνεύμων 2012, 25(2):219-227.

© 2011 PNEUMON Magazine, Hellenic Bronchologic Society.
Developed by LogicONE Logo LogicONE