Please wait. Loading...
 
Αποστολή σε φίλο
 
Άρθρα Συνδρόμου άπνοιας στον ύπνο
Γεωργία Τρακαδά
Τα παρακάτω επιστημονικά άρθρα είναι μελέτες περιπτώσεων που αφορούν ανθρώπους που πάσχουν από το σύνδρομο άπνοιας στον ύπνο

1. Punjabi NM, Beamer BA. C-reactive protein is associated with sleep disordered breathing independent of adiposity. Sleep 2007; 30(1): 29-34.

 

Στη μελέτη αυτή αποδεικνύεται ότι οι διαταραχές της αναπνοής στον ύπνο, σε ασθενείς χωρίς άλλα συνοδά νοσήματα, συσχετίζονται με αυξημένα επίπεδα C-αντιδρώσας πρωτεΐνης, ανεξάρτητα από την ηλικία και την ύπαρξη ή όχι παχυσαρκίας. Επιπλέον, τα αυξημένα επίπεδα συσχετίζονται με τη νυχτερινή υποξαιμία και όχι με τον κατακερματισμό του ύπνου. Οι διαταραχές της αναπνοής στον ύπνο συμβάλλουν στην εκδήλωση σακχαρώδη διαβήτη, υπέρτασης και καρδιαγγειακών νοσημάτων. Αν και ο ακριβής παθογενετικός μηχανισμός δεν είναι πλήρως κατανοητός, για τις επιπλοκές αυτές φαίνεται ότι ευθύνεται η ενεργοποίηση του συμπαθητικού συστήματος, είτε λόγω νυχτερινής υποξαιμίας είτε και λόγω κατακερματισμού του ύπνου. Η C-αντιδρώσα πρωτεΐνη αποτελεί δείκτη μη ειδικής, συστηματικής φλεγμονής και αποτελεί προγνωστικό παράγοντα για την εκδήλωση υπέρτασης ή καρδιαγγειακών συμβαμάτων, όπως η ισχαιμία του μυοκαρδίου κ.λπ. Επίσης, η φλεγμονή συσχετίζεται με τη δημιουργία και τη ρήξη αγγειακών πλακών καθώς και με τη θρόμβωση των αγγείων καθιστώντας έτσι το μυοκάρδιο πιο ευαίσθητο στην εκδήλωση ισχαιμίας και εμφράγματος. Τα δεδομένα της παρούσας μελέτης προτείνουν τη φλεγμονή ως ένα πιθανό παθογενετικό μηχανισμό που συνδέει τις διαταραχές της αναπνοής στον ύπνο με την υπέρταση και τα καρδιαγγειακά νοσήματα, ενώ αποδίδει τη δημιουργία της φλεγμονής στη νυχτερινή υποξαιμία.

 

2. Patel SR, Larkin EK, Mignot E, Lin L, Redline S. The association of angiotensin converting enzyme (ACE) polymorphisms with sleep apnea and hypertension. Sleep 2007; 30(4): 531-533.

 

Στη μελέτη αυτή αποδεικνύεται ότι ο πολυμορφισμός του γονιδίου του αγγειομετατρεπτικού ενζύμου δε συσχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης υπέρτασης σε ασθενείς με Σύνδρομο Άπνοιας στον Ύπνο (ΣΑΥ), αφού και στους τρεις γονότυπους του ενζύμου (II, ID, DD) η συχνότητα του συνδρόμου ήταν παρόμοια. Επιπλέον, οι ασθενείς με γονότυπο DD έμοιαζαν μάλλον πιο προστατευμένοι ως προς την εμφάνιση υπέρτασης, αν και έπασχαν από βαρύτερης μορφής ΣΑΥ. Το γενετικό υπόβαθρο τόσο του ΣΑΥ, όσο και των επιπλοκών του (υπέρταση, καρδιαγγειακά νοσήματα κ.λπ.) αποτελεί πεδίο έρευνας με αντικρουόμενα, ως τώρα, αποτελέσματα. Έτσι, προηγούμενη μελέτη (Wisconsin Sleep Cohort study) υποστηρίζει ότι ο πολυμορφισμός ID του αγγειομετατρεπτικού ενζύμου ευνοεί την εμφάνιση υπέρτασης σε ασθενείς με ήπιας/μέτριας βαρύτητας ΣΑΥ (δείκτης απνοιών/υποπνοιών ανά ώρα ύπνου: 5 - 30). Τα δεδομένα της παρούσας μελέτης, καθώς και η προϋπάρχουσα διεθνής βιβλιογραφία, πιθανολογούν ότι το ίδιο αλλήλιο δρα διαφορετικά, υπό διαφορετικές συνθήκες. Δηλαδή, η αυξημένη ενεργοποίηση του αγγειομετατρεπτικού ενζύμου στο πλάσμα των ασθενών με ήπιο/μέτριο ΣΑΥ προάγει την εκδήλωση υπέρτασης, ενώ η μειωμένη απάντηση του συμπαθητικού συστήματος στη νυχτερινή υποξαιμία σε βαρύ ΣΑΥ δρα προστατευτικά.

 

3. Morgenthaler TI, Kagramanov V, Hanak V, Decker PA. Complex sleep apnea syndrome: Is it a unique clinical syndrome? Sleep 2006; 29(9): 1203-1209.

 

Στη μελέτη αυτή διαπιστώνεται ότι 15% των ασθενών που διαγιγνώσκονται με Σύνδρομο Αποφρακτικής Άπνοιας στον Ύπνο (ΣΑΑΥ), ένα μήνα μετά τη θεραπευτική εφαρμογή συνεχούς θετικής πίεσης στους αεραγωγούς (ΣΘΠΑ), μεταπίπτουν σε «σύνθετο» ΣΑΑΥ με την εμφάνιση είτε κεντρικών απνοιών, είτε περιοδικής αναπνοής Cheyne- Stokes. Δεν υπάρχουν ιδιαίτερα κλινικά συμπτώματα ή και αντικειμενικά ευρήματα που να διαφοροποιούν την υποομάδα αυτή των ασθενών με «σύνθετο» ΣΑΑΥ από τους υπόλοιπους ασθενείς με ΣΑΑΥ, πριν τη θεραπεία. Μετά την εφαρμογή ΣΘΠΑ, οι ασθενείς αυτοί δεν ανταποκρίνονται στη θεραπεία, αφού συνεχίζουν να εμφανίζουν άπνοιες κεντρικού τύπου ή και περιοδική αναπνοή, νυχτερινή υποξαιμία και κατακερματισμό του ύπνου. Ο υποκείμενος παθοφυσιολογικός μηχανισμός είναι άγνωστος, πιθανολογείται όμως κάποια δυσλειτουργία των χημειοϋποδοχέων. Οι αυτόματες συσκευές αντενδεικνύονται εντελώς στη θεραπευτική αντιμετώπιση των ασθενών αυτών. Έχει επίσης δοκιμαστεί η συμπληρωματική χορήγηση οξυγονοθεραπείας και βενζοδιαζεπινών καθώς και η συμπληρωματική χορήγηση CO2. Γενικά η ενδεικνυόμενη θεραπευτική αντιμετώπιση είναι άγνωστη.

 

4. Valipour A, Lothaller H, Rauscher H, Zwick H, Burghuber OC, Lavie P. Gender-related differences in symptoms of patients with suspected breathing disorders in sleep: A clinical population study using the Sleep Disorders Questionnaire. Sleep 2007; 30(3): 312-319.

 

Στη μελέτη αυτή αποδεικνύεται ότι τα συμπτώματα των διαταραχών της αναπνοής στον ύπνο περιγράφονται διαφορετικά από τους άνδρες και διαφορετικά από τις γυναίκες. Το Σύνδρομο Άπνοιας στον Ύπνο (ΣΑΥ) είναι συχνότερο στους άνδρες σε σχέση με τις γυναίκες. Σε μελέτες στο γενικό πληθυσμό υπολογίζεται αντίστοιχα σε 2-4:1, ενώ σε κλινικές μελέτες ανευρίσκεται αντίστοιχα 6:1. Αιτία αυτής της διαφοροποίησης αποτελεί μάλλον η διαφορετική περιγραφή των συμπτωμάτων από τα δύο φύλα, με αποτέλεσμα το ΣΑΥ να υποδιαγιγνώσκεται στις γυναίκες. Τα χαρακτηριστικά συμπτώματα του ΣΑΥ είναι η εκσεσημασμένη ημερήσια υπνηλία, η χρόνια κόπωση, το ροχαλητό και οι αναφερόμενες άπνοιες στον ύπνο. Οι άνδρες και οι γυναίκες παραπονιούνται εξίσου για ροχαλητό και άπνοιες στον ύπνο, αν και οι άνδρες αναφέρουν συχνότερα επιδείνωση των συμπτωμάτων μετά από χρήση αλκοόλ ή και καπνού. Αντίθετα, οι γυναίκες αναφέρουν συχνότερα, σε σχέση με τους άνδρες, συμπτώματα συμβατά με κατάθλιψη, αϋπνία, νυχτερινούς εφιάλτες, νυχτερινή παραλυσία, αίσθημα παλμών και κινήσεις ποδιών. Η διαφορετική περιγραφή των συμπτωμάτων από τις γυναίκες μπορεί να οφείλεται στα διαφορετικά χαρακτηριστικά της προσωπικότητας των δύο φύλων. Ο κλινικός ιατρός εμπιστεύεται κυρίως τα «παραδοσιακά» συμπτώματα του ΣΑΥ προκειμένου να παραπέμψει έναν ασθενή στο εργαστήριο ύπνου για πολυσωματοκαταγραφική μελέτη. Τα «άτυπα» συμπτώματα του ΣΑΥ, που συνήθως αναφέρουν οι γυναίκες, διαφεύγουν της ανάλογης προσοχής και οδηγούν σπανιότερα στη σωστή διάγνωση.

 

5. Vgontzas AN, Pejovic S, Zoumakis E, Lin H-M, Bentley CM, Bixler EO, Sarrigiannidis A, Basta M, Chrousos GP. Hypothalamic-Pituitary-Adrenal Axis activity in obese men with and without sleep apnea: Effects of continuous positive airway pressure therapy. J Clin Endocrin Metab. First published ahead of print September 4, 2007 as doi:10.1210/jc.2007-0774.

 

Στη μελέτη αυτή αποδεικνύεται ότι τα επίπεδα της κορτιζόλης του πλάσματος είναι χαμηλά σε υγιείς παχύσαρκους, ενδιάμεσα σε παχύσαρκους ασθενείς με Σύνδρομο Άπνοιας στον Ύπνο (ΣΑΥ) και υψηλά σε υγιείς φυσιολογικού βάρους. Η θεραπευτική αντιμετώπιση του ΣΑΥ, με χορήγηση συνεχούς θετικής πίεσης στους αεραγωγούς για τρεις μήνες, μειώνει τα επίπεδα της κορτιζόλης του πλάσματος. Η μειωμένη έκρριση κορτιζόλης και κορτικοτρόπου ορμόνης προτείνεται ως πιθανός παθογενετικός μηχανισμός για την εκδήλωση ΣΑΥ σε παχύσαρκους. Το ΣΑΥ χαρακτηρίζεται από επαναλαμβανόμενα επεισόδια διακοπής της αναπνοής, νυχτερινή υποξαιμία, αφυπνίσεις και κατακερματισμό του ύπνου. Λόγω των παθοφυσιολογικών αυτών διαταραχών μπορεί να επηρεάζει τον άξονα υποθαλάμου - υπόφυσης - επινεφρδίων, αν και τα αποτελέσματα προηγούμενων μελετών είναι αντικρουόμενα. Σύμφωνα με τη μελέτη, ο άξονας υποθαλάμου - υπόφυσης - επινεφριδίων φαίνεται να υπολειτουργεί σε υγιείς παχύσαρκους, γεγονός που είναι συμβατό με τη μειωμένη ενεργητικότητα, την ημερήσια υπνηλία και τη χρόνια κόπωση που αυτοί παρουσιάζουν. Το ΣΑΥ κινητοποιεί μερικά τον άξονα, δεν τον επαναφέρει όμως στην κανονική λειτουργία των υγιών, με φυσιολογικό σωματικό βάρος. Τέλος, η θεραπεία του ΣΑΥ επαναφέρει τον άξονα στο επίπεδο λειτουργίας των υγιών παχύσαρκων. Τα δεδομένα αυτά ίσως εξηγούν γιατί, παρά την ικανοποιητική θεραπευτική αντιμετώπιση του ΣΑΥ, δεν αίρονται εντελώς οι πιθανές επιπλοκές του. Προτείνονται επίσης δύο διαφορετικοί φαινότυποι της παχυσαρκίας: ο ένας φαίνεται να συσχετίζεται με κατάθλιψη/άγχος, υπερδραστηριότητα του άξονα υποθαλάμου - υπόφυσης - επινεφριδίων και μειωμένο ύπνο, ενώ ο άλλος φαίνεται να συσχετίζεται με φυσιολογική ή μειωμένη δραστηριότητα του άξονα υποθαλάμου - υπόφυσης - επινεφριδίων, νορμοθυμία και αυξημένο ύπνο. Ο παραπάνω διαχωρισμός ίσως επιτρέψει στο μέλλον την καλύτερη θεραπευτική προσέγγιση της παχυσαρκίας.

 

6. Pack AI, Maislin G, Staley B, Pack FM, Rogers WC, George CFP, Dinges DF. Impaired performance in commercial drivers: Role of sleep apnea and short sleep duration. Am J Respir Crit Care Med 2006; 174: 446-454.

 

Στη μελέτη αυτή εξετάζεται ο ρόλος του ανεπαρκούς ύπνου και του Συνδρόμου Άπνοιας στον Ύπνο (ΣΑΥ) στην εμφάνιση υπνηλίας στους επαγγελματίες οδηγούς. Ο αιφνίδιος ύπνος κατά τη διάρκεια της οδήγησης ευθύνεται για μεγάλο αριθμό θανατηφόρων τροχαίων ατυχημάτων. Συγκεκριμένα, στις ΗΠΑ, σκοτώνονται 5600 οδηγοί φορτηγών ετησίως. Η χρόνια στέρηση ύπνου (<5ώρες/24ωρο για μία εβδομάδα) προκαλεί τόσο υποκειμενική υπνηλία - όπως αυτή μετρήθηκε με Epworth Sleepiness Scale - όσο και αντικειμενική υπνηλία - όπως αυτή μετρήθηκε με Multiple Sleep Latency Test. Αντίθετα το ΣΑΥ προκαλεί κυρίως αντικειμενική υπνηλία, αν και λόγω μικρού αριθμού ασθενών στο γενικό σύνολο τα αποτελέσματα έχουν μικρό στατιστικό βάρος. Τέλος, ως προς την εγρήγορση και τη δυνατότητα εκτέλεσης πράξεων, ορισμένοι οδηγοί ήταν ανθεκτικοί στις συνέπειες της στέρησης του ύπνου και του ΣΑΥ, ενώ άλλοι ήταν πιο ευάλωτοι, αν και γενικά δεν υπήρχε συγκεκριμένο μέτρο σύγκρισης. Επομένως, κατά την εξέταση επαγγελματιών οδηγών θα πρέπει να διερευνάται εκτός από την πιθανότητα του ΣΑΥ και το ενδεχόμενο της χρόνιας στέρησης του ύπνου και να δίδονται οι ανάλογες συμβουλές.

 

7. Ramadan W, Dewasmes G, Petitjean M, Wiernsperger N, Delanaud S, Geloen A, Libert JP. Sleep apnea is induced by a high-fat diet and reversed and prevented by Metformin in non-obese rats. Obesity 2007; 15:1409-1418.

 

Στη μελέτη αυτή αποδεικνύεται ότι δίαιτα υψηλή σε λιπαρά προάγει την εμφάνιση απνοιών κατά τη διάρκεια του ύπνου σε μη παχύσαρκα ινδικά χοιρίδια. Η χορήγηση μετφορμίνης δρα προφυλακτικά και θεραπευτικά. Η αντίσταση στην ινσουλίνη ενοχοποιείται ως ένας από τους παθογενετικούς μηχανισμούς του Συνδρόμου της Άπνοιας (ΣΑΥ). Η συχνότητα του ΣΑΥ είναι αυξημένη σε νοσήματα που χαρακτηρίζονται από αντίσταση στην ινσουλίνη. Έτσι, είναι 30 φορές πιο συχνό στο σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών. Σε προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες και σε μεταεμμηνοπαυσιακές υπό θεραπεία υποκατάστασης σχετίζεται αποκλειστικά με την παχυσαρκία, ενώ σε μεταεμμηνοπαυσιακές γυναίκες χωρίς θεραπεία υποκατάστασης εμφανίζεται με παρόμοια με των ανδρών συχνότητα. Επίσης το ΣΑΑΥ είναι συχνό σε σακχαρώδη διαβήτη (ΣΔ) τύπου ΙΙ. Τόσο η παχυσαρκία κεντρικού τύπου όσο και η αντίσταση στην ινσουλίνη χαρακτηρίζουν το μεταβολικό σύνδρομο, ενώ ταυτόχρονα επιτείνουν την παθογένειά του. Κοινοί παθοφυσιολογικοί μηχανισμοί στο ΣΑΥ, στην παχυσαρκία και στην υπέρταση, όπως η ενεργοποίηση του συμπαθητικού συστήματος, οι διαταραχές στη νεφρική λειτουργία και η ενεργοποίηση του συστήματος ρενίνης - αγγειοτενσίνης, η υπερλεπτιναιμία και η αντίσταση στη λεπτίνη, το οξειδωτικό στρες, η φλεγμονή και η δυσλειτουργία του ενδοθηλίου, οδήγησαν κάποιους ερευνητές στο να προτείνουν ένα νέο σύνδρομο, το σύνδρομο Ζ, που ορίζεται πλέον ως μεταβολικό σύνδρομο (κεντρικού τύπου παχυσαρκία, αντίσταση στην ινσουλίνη, δυσλιπιδαιμία, φλεγμονή, καρδιαγγειακές επιπλοκές) σε συνδυασμό με ΣΑΥ. Η μετφορμίνη χρησιμοποιείται στη θεραπεία του ΣΔ τύπου ΙΙ, αλλά και γενικά σε νοσήματα που χαρακτηρίζονται από αντίσταση στην ινσουλίνη, όπως το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών. Στην παρούσα μελέτη φαίνεται να τροποποιεί το μοντέλο της αναπνοής στον ύπνο διορθώνοντας την αντίσταση στην ινσουλίνη που προκαλείται από δίαιτα πλούσια σε λιπαρά, σε μη παχύσαρκα ινδικά χοιρίδια.

 

8. Vgontzas AN, Trakada G, Bixler EO, Linb H-M, Pejovica S, Zoumakisc E, Chrousos GP, Legro RS. Plasma interleukin 6 levels are elevated in polycystic ovary syndrome independently of obesity or sleep apnea. Metabolism Clinical and Experimental 2006; 55: 1076-1082.

 

Στη μελέτη αυτή αποδεικνύεται ότι η φλεγμονώδης κυτταροκίνη IL-6 είναι αυξημένη σε παχύσαρκες γυναίκες με σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών, αναξάρτητα από την παχυσαρκία ή την ύπαρξη Συνδρόμου Υπνικής Άπνοιας (ΣΑΥ). Επιπλέον, IL-6 και TNF-a συσχετίζονται κυρίως με τους δείκτες αντίστασης στην ινσουλίνη και λιγότερο με τους δείκτες παχυσαρκίας. Το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών χαρακτηρίζεται συνήθως από αντίσταση στην ινσουλίνη και χρησιμοποιείται ως ανθρώπινο μοντέλο μελέτης της εν λόγω κατάστασης. Οι ασθενείς αναφέρουν συχνά ημερήσια υπνηλία ή και κόπωση. Επίσης, πάσχουν συχνά από διαταραχές της αναπνοής στον ύπνο. Η αύξηση των κυτταροκινών στο σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών σε συνδυασμό με τη συσχέτισή τους με τους δείκτες αντίστασης στην ινσουλίνη φαίνεται να επιβεβαιώνει έναν παθογενετικό μηχανισμό που συνδέει την υπνηλία ή και την κόπωση, την αντίσταση στην ινσουλίνη και την παχυσαρκία.

 

9. Buchner1 NJ, Sanner BM, Borgel J, Rump LC. CPAP treatment of mild to moderate obstructive sleep apnea reduces cardiovascular risk. Am J Respir Crit Care Med 2007; doi:10.1164/rccm.200611-1588OC

 

Στη μελέτη αυτή αποδεικνύεται ότι η θεραπεία με χορήγηση συνεχούς θετικής πίεσης στους αεραγωγούς σε ασθενείς με ήπιο/μέτριο Σύνδρομο Άπνοιας στον Ύπνο (ΣΑΥ) μειώνει κατά 64% τον κίνδυνο για καρδιαγγειακές επιπλοκές. Η θεραπευτική αντιμετώπιση του ΣΑΥ, ήπιας/μέτριας βαρύτητας, με εφαρμογή συνεχούς θετικής πίεσης στους αεραγωγούς δεν έχει τύχει ικανοποιητικής βιβλιογραφικής τεκμηρίωσης, με αποτέλεσμα ο θεράπων ιατρός να προβληματίζεται για την καταλληλότερη θεραπεία. Επίσης, λόγω της ήπιας συμπτωματολογίας ο ασθενής συνήθως δεν αναζητά ιατρική βοήθεια ή και δεν αντιλαμβάνεται την αναγκαιότητα της θεραπείας. Επειδή όμως 1) υπάρχει φυσική εξέλιξη της νόσου που οδηγεί σε επιδείνωση και αυξημένη καρδιαγγειακή θνητότητα στους ασθενείς που δε θεραπεύονται, 2) υπνηλία μπορεί να υπάρχει και με χαμηλό δείκτη απνοιών - υποπνοιών που βελτιώνεται με τη θεραπεία του συνδρόμου 3) καρδιαγγειακός κίνδυνος και ανάπτυξη υπέρτασης μακροχρόνια υπάρχει και με χαμηλό δείκτη απνοιών - υποπνοιών και 4) η αποτελεσματικότητα της θεραπείας είναι σημαντική ακόμη και σε ήπιες μορφές του συνδρόμου και το ήπιο ΣΑΥ πρέπει να θεραπεύεται. Το άρθρο αυτό έρχεται να τεκμηριώσει την αναγκαιότητα της θεραπείας σε ήπιο/μέτριο ΣΑΥ.

 

10. Hirshkowitz M, Black J. Effect of adjunctive modafinil on wakefulness and quality of life in patients with excessive sleepiness-associated obstructive sleep apnoea/hypopnoea syndrome: a 12-month, open-label extension study. CNS Drugs. 2007; 21(5): 407-16.

 

Στη μελέτη αυτή τεκμηριώνεται η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια της μακροχρόνιας χορήγησης modafinil στην υπολειμματική υπνηλία ασθενών με Σύνδρομο Άπνοιας στον Ύπνο (ΣΑΥ), που παραμένει παρά τη θεραπεία με εφαρμογή συνεχούς θετικής πίεσης στους αεραγωγούς. Η θεραπευτική προσέγγιση στο ΣΑΥ αντιμετωπίζει τις άπνοιες και τις υπόπνοιες, αποτρέπει τον αποκορεσμό της αιμοσφαιρίνης και βελτιώνει την ποιότητα ζωής. Επίσης βελτιώνει την υποκειμενική και αντικειμενική υπνηλία όμως το μέσο επίπεδο υπνηλίας των ασθενών δεν επιστρέφει σε φυσιολογικά επίπεδα ή αλλιώς, η υπνηλία παραμένει σε μεμονωμένους ασθενείς (~5%). Οι παθοφυσιολογικοί μηχανισμοί της υπολειμματικής υπνηλίας είναι άγνωστοι. Ενδεχομένως η μακροχρόνια διαδρομή του συνδρόμου αποφρακτικής άπνοιας πριν τη διάγνωση και την ικανοποιητική θεραπεία προκαλεί μόνιμη διαταραχή του συστήματος που προάγει τον ύπνο με αποτέλεσμα συντομότερη διάρκεια ύπνου ή και ημερήσια υπνηλία. Ίσως επίσης να παραμένουν υπολειμματικές διαταραχές στον ανώτερο αεραγωγό, παρά την ικανοποιητική θεραπεία, που δεν καταγράφονται στο δείκτη απνοιών/υποπνοιών. Η υπνηλία ευθύνεται για την εμπλοκή των ασθενών με ΣΑΥ σε τροχαία, εργατικά και στο χώρο του σπιτιού ατυχήματα που ενίοτε είναι θανατηφόρα. Επίσης ευθύνεται για την απομόνωση των ασθενών από το κοινωνικό και εργασιακό περιβάλλον, το χαρακτηρισμό τους ως «αδιάφορων», «τεμπέληδων», «ανεύθυνων»κ.λπ. και γενικά για τη μειωμένη ποιότητα ζωής τους. Η βελτίωση της υπνηλίας αποτελεί βασικό στόχο της θεραπείας του ΣΑΥ και συμβάλλει στην ικανοποιητική συμμόρφωση του ασθενή. Επομένως, η ύπαρξη ενός φαρμάκου που βελτιώνει την υπνηλία προκαλώντας ελάχιστες ανεπιθύμητες παρενέργειες αποτελεί σημαντική βοήθεια για το θεράποντα ιατρό.

 

 

© 2011 PNEUMON Magazine, Hellenic Bronchologic Society.
Developed by LogicONE Logo LogicONE