Please wait. Loading...
 
Αποστολή σε φίλο
 
Χειρουργική αντιμετώπιση του εμφυσήματος
Διάβασα με μεγάλη προσοχή το ενδιαφέρον άρθρο με θέμα «Εγχείρη- ση μείωσης όγκου του πνεύμονα: Από την πλευρά του Πνευμονολόγου, Πνεύμων, 18: 156-162 (2005)» των Ε. Γάκη και Σ. Λουκίδη, τους οποίους συγχαίρω, γιατί θέτουν υπ’ όψιν του Έλληνα πνευμονολόγου ένα εξαιρε- τικής επικαιρότητας θέμα. Πολύ σωστά οι συγγραφείς δηλώνουν ότι «η θέση του σύγχρονου πνευ- μονολόγου απέναντι στη μείωση του όγκου του πνεύμονα δεν πρέπει να είναι απορριπτική», όμως τελικώς συμπεραίνουν ότι «μέχρι την ολοκλήρωση μεγάλων τυχαιοποιημένων μελετών που θα συγκρίνουν τη μέθοδο με πιο σύνθετη φαρμακευτική παρέμβαση, η σύγχρονη πνευμονολογία πρέπει να αντιμετωπίζει με σκεπτικισμό και σύνεση την ευρεία χρησιμοποίησή της».

Το πρώτο ερωτήμα που τίθεται, είναι: επί πόσον χρόνο είναι επιτρεπτό να περιμένουμε «πιο σύνθετη φαρμακευτική παρέμβαση»; Κατά τα τελευ- ταία 30 έτη, παρά την πρόοδο που έχει σημειωθεί στην φαρμακευτική και γενικότερα στη συντηρητική αγωγή, ασθενείς με ταχίστη εκπνευστική ικανότητα εντός του πρώτου δευτερολέπτου (FEV1) μικρότερη του 30% της προβλεπόμενης εμφανίζουν θνητότητα περίπου 10% εντός του πρώτου έτους και περίπου 40% εντός πενταετίας1. Όσοι επιβιώνουν έχουν κακή ποιότητα ζωής. Η μεταμόσχευση του πνεύμονα που έχει εφαρμοσθεί σε τέτοιους αρρώστους, η οποία σημειωτέον ότι αποτελεί μία πολυδάπανη θεραπεία, δεν είναι πανάκεια. Οι ασθενείς που υποβάλλονται σε μετα- μόσχευση, υπόκεινται σε όχι ευκαταφρόνητο εγχειρητικό κίνδυνο, είναι δυνατόν να παρουσιάσουν σοβαρές απώτερες μετεγχειρητικές επιπλοκές και τελικώς εμφανίζουν ετήσια και πενταετή επιβίωση παραπλήσια προς εκείνην των ασθενών που ακολουθούν συντηρητική αγωγή. Εξ άλλου λόγω του περιορισμένου αριθμού των δοτών, οι ασθενείς περιμένουν συνήθως 1-2 χρόνια μέχρις ότου βρεθεί το κατάλληλο μόσχευμα. Σ' αυτό το διάστημα πεθαίνουν κάθε χρόνο περίπου οι 10% των αρρώστων που βρίσκονται σε αναμονή για μεταμόσχευση1. H μείωση του όγκου του πνεύμονα προσφέρει την καλύτερη λύση γι' αυτούς τους αρρώστους. Το δεύτερο ερωτήμα είναι: επί πόσον χρόνο επιτρέπεται να περιμένουμε «την ολοκλήρωση» άλλων «μεγάλων τυχαιοποιημένων μελετών»; Είναι γνωστόν ότι η Εθνική (των ΗΠΑ) Μελέτη Θεραπείας του Εμφυσήματος (National Emphysema Treatment Trial - ΝΕΤΤ)2 είναι από τις μεγαλύτερες και πιο αυστηρές προοπτικές τυχαιοποιημένες μελετες που έχουν διενερ- γηθεί παγκοσμίως μέχρι σήμερα, όχι μόνον για το εμφύσημα αλλά και για άλλες παθήσεις. Λόγω των υψηλών προδιαγραφών της μελέτης υπήρξαν πολλές δυσκολίες για ολοκλήρωσή της. Επανάληψη μίας παρόμοιας έρευνας στο εγγύς μέλλον φαίνεται εξαιρετικά απίθανη. Από πολλές μελέτες3-5 προκύπτει ότι οι ασθε- νείς, που υποβλήθηκαν βάσει αυστηρών κριτηρίων σε επεμβάσεις μείωσης όγκου του πνεύμονα, συγκρινόμενοι με εκείνους που βρίσκονταν υπό συντηρητική αγωγή, είχαν ελαφρώς καλύτερη ή την ίδια επιβίωση και επίσης είχαν καλύτερη ποιότητα ζωής, η οποία διήρκεσε 2-5 έτη μετά την επέμβαση. Φοβούμαι ότι, αν περιμένουμε «την ολοκλήρωση» άλλων «μεγάλων τυχαιοποιημένων μελετών» θα συνεχίζουμε να στερούμε αδικαιολογήτως από τους αρρώστους μας τα ευεργετήματα που παρέχει μία θεραπευτική μέθοδος, που έχει δοκιμασθεί ήδη επί δεκαετίαν και πλέον, όχι μόνον στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής αλλά και στην Ευρώπη και στην Ασία και στην Αυστραλία, ακόμη και στις γειτονικές μας χώρες. Συμφωνώ όμως απολύτως με τους συγγραφείς ότι η ένδειξη για εγχείρηση πρέπει να τίθεται επί αυστηρώς επιλεγμένων ασθενών.

 

Η εντύπωσή μου είναι ότι οι Έλληνες πνευμονολόγοι, που κρατούν στα χέρια τους την τύχη των εμφυσηματικών αρρώστων, δεν έχουν ακόμη πεισθεί ότι αυτοί οι ασθενείς μπορούν να ωφεληθούν από τη διενέργεια επεμβάσεων μείωσης του όγκου του πνεύμονα. Νομίζω όμως ότι είναι πλέον καιρός μετά τη δημοσίευση και του άρθρου των Ε. Γάκη και Σ. Λουκίδη, να αρχίσει και στη χώρα μας η εφαρμογή τέτοιων επεμβάσεων βάσει των αυστηρών κριτηρίων της ΝΕΤΤ, προς όφελος των αρρώστων μας.

 

 

 ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

  1.  Naunheim KS, Ferguson MK. The current status of lung volume reduction operations for emphysema. Ann Thorac Surg 1996; 62: 601-612.
  2. National Emphysema Treatment Trial Research Group: patients at high risk of death after lung volume-reduction surgery. N Engl J Med 2001; 345: 1075-1083.
  3. Stirling GR, Βabidge WJ, Peacock MJ, et al. Lung volume reduction surgery in emphysema: A systematic review. Ann Thorac Surg 2001; 72: 641-648.
  4. Russi EW, Bloch KE, Weder W. Lung volume reduction surgery: what can we learn from the National Emphysema Treatment Trial? Eur Respir J 2003; 22:571-573.
  5. Hillerdal G, Lofdahl CG, Strom K, et al. Comparison of lung volume reduction surgery and physical training on health status and physiologic outcomes: a randomized controlled clinical trial. Chest 2005; 128:3489-3499.
© 2011 PNEUMON Magazine, Hellenic Bronchologic Society.
Developed by LogicONE Logo LogicONE