Please wait. Loading...
 
Αποστολή σε φίλο
 
Επιπολασμός του μεταβολικού συνδρόμου σε ασθενείς με Σύνδρομο Αποφρακτικής Άπνοιας στον Ύπνο
Το Σύνδρομο Αποφρακτικής Άπνοιας του Ύπνου (ΣΑΑΥ) και το μεταβολικό σύνδρομο σχετίζονται μεταξύ τους μέσω κοινών παθογενετικών μηχανισμών (κεντρικού τύπου παχυσαρκία, αντίσταση στην ινσουλίνη, δυσλιπιδαιμία, φλεγμονή, καρδιαγγειακές επιπλοκές). Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν να καταγραφεί ο επιπoλασμός του μεταβολικού συνδρόμου σε ασθενείς με ή χωρίς ΣΑΑΥ, οι οποίοι προσήλθαν στο Εργαστήριο Ύπνου της Πνευμονολογικής Κλινικής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης (Δ.Π.Θ.). Εξετάστηκαν συνολικά 79 άτομα με λήψη ιστορικού, αντικειμενική εξέταση, εργαστηριακό έλεγχο και πλήρη πολυσωματοκαταγραφική μελέτη ύπνου. Είκοσι ένα (21) (27%) άτομα δεν έπασχαν από ΣΑΑΥ και αποτέλεσαν την ομάδα ελέγχου, ενώ 58 (73%) έπασχαν από ΣΑΑΥ ήπιας (n=17), μέτριας (n=8) και σοβαρής (n= 33) βαρύτητας. Στην ομάδα των ατόμων χωρίς ΣΑΑΥ, οι 15/21 (71,43%) έπασχαν από μεταβολικό σύνδρομο. Αντίθετα στην ομάδα των ασθενών με ήπιο ΣΑΑΥ, οι 16/17 (94,18%) έπασχαν και από μεταβολικό σύνδρομο, ενώ στην ομάδα των ασθενών με μέτριο και βαρύ ΣΑΑΥ, οι 7/8 (87,5%) και οι 25/33 (75,75%) αντίστοιχα, έπασχαν και από μεταβολικό σύνδρομο. Τα ποσοστά μεταξύ των διαφόρων ομάδων δε διέφεραν στατιστικά. Ο επιπολασμός του μεταβολικού συνδρόμου, αν και υψηλός σε ασθενείς με ΣΑΑΥ, δε διαφοροποιείται σημαντικά σε σχέση με πληθυσμό ελέγχου χωρίς ΣΑΑΥ. Πνεύμων 2007, 20(3):235-239.

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

 

Το ΣΑΑΥ ορίζεται ως επαναλαμβανόμενα επεισόδια ολικής ή μερικής απόφραξης των ανώτερων αεραγωγών κατά τη διάρκεια του ύπνου, συνήθως με συνοδό αποκορεσμό της αιμοσφαιρίνης1. Τα διαγνωστικά κριτήρια της νόσου είναι: 1) Υπνηλία ή αϋπνία, 2) Αναφερόμενες άπνοιες, 3) Ροχαλητό, Πρωινή κεφαλαλγία, Ξηρότητα στόματος κατά την αφύπνιση, 4) ≥5 άπνοιες/ώρα ύπνου, διάρκειας τουλάχιστον 10sec στη μελέτη ύπνου και ένα ή περισσότερα από τα παρακάτω: Συχνές αφυπνίσεις, Καρδιακές αρρυθμίες, Αποκορεσμός αιμοσφαιρίνης, ΜSLT με χρόνο επέλευσης του ύπνου <10min, 5) Συνύπαρξη με άλλες νόσους π.χ. υπερτροφία αμυγδαλών, 6) Συνύπαρξη με άλλες διαταραχές του ύπνου π.χ. ναρκοληψία1. Από ΣΑΑΥ πάσχει περίπου 5% του ενήλικου, γενικού πληθυσμού2. Οι ασθενείς με ΣΑΑΥ εμφανίζουν συχνά καρδιαγγειακά νοσήματα.

 

Το μεταβολικό σύνδρομο αυξάνει επίσης την πιθανότητα ανάπτυξης καρδιαγγειακών νοσημάτων. Τα κύρια χαρακτηριστικά του είναι η αντίσταση στην ινσουλίνη, η παχυσαρκία κεντρικού τύπου, η υπέρταση και η δυσλιπιδαιμία/υπερχοληστεριναιμία3. Πρόσφατα βιβλιογραφικά δεδομένα, φαίνεται να συσχετίζουν ισχυρά τα δύο σύνδρομα μεταξύ τους4.

 

Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν δεδομένα για τη συνύπαρξη των δύο συνδρόμων. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν να καταγραφεί ο επιπολασμός του μεταβολικού συνδρόμου σε ασθενείς με ή χωρίς ΣΑΑΥ, οι οποίοι προσήλθαν στο Εργαστήριο Ύπνου της Πνευμονολογικής Κλινικής του Δ.Π.Θ.

 

ΥΛΙΚΟ - ΜΕΘΟΔΟΙ

 


Πληθυσμός μελέτης

 

Μελετήθηκαν 79 άτομα, που εξετάστηκαν με πλήρη πολυσωματοκαταγραφική μελέτη ύπνου στο Εργαστήριο Ύπνου της Πανεπιστημιακής Πνευμονολογικής Κλινικής του Δ.Π.Θ., για διερεύνηση πιθανής διαταραχής της αναπνοής στον ύπνο. Το σύνολο των ατόμων που επιλέχθηκαν, υπέγραφαν έντυπο εθελοντικής συμμετοχής και συγκατάθεσης.

 

Ορισμοί

 

Ως άπνοια ορίστηκε η πλήρης διακοπή της ροής αέρα από τη μύτη και το στόμα, που διαρκεί τουλάχιστον 10 δευτερόλεπτα. Ως υπόπνοια ορίστηκε η μείωση τουλάχιστον κατά 30% της ροής του αέρα ή των κινήσεων θώρακα-κοιλιάς σε σύγκριση με το βασικό επίπεδο, που διαρκεί τουλάχιστον 10 δευτερόλεπτα και συνοδεύεται από πτώση του κορεσμού της οξυαιμοσφαιρίνης κατά 3% τουλάχιστον, ή ΗΕΓραφικά ανιχνεύσιμη αφύπνιση.

 

Ως δείκτης απνοιών-υποπνοιών ανά ώρα (Apnea- Hypopnea Index-ΑΗΙ) ορίστηκε ο λόγος του συνολικού αριθμού απνοιών και υποπνοιών δια τις ώρες ύπνου. Ασθενείς με ΣΑΑΥ θεωρήθηκαν όσοι παρουσίασαν AHI ≥5/ώρα ύπνου.

 

Οι ασθενείς με ΣΑΑΥ χωρίστηκαν σε 3 υποομάδες ανάλογα με την τιμή του ΑΗΙ: ήπιο ΣΑΑΥ όταν 5≤AHI<15, μέτριο ΣΑΑΥ όταν 15≤AHI<30, σοβαρό ΣΑΑΥ όταν AHI ≥306,7. Άτομα με AHI <5 αποτέλεσαν την ομάδα ελέγχου ενώ ασθενείς που εμφάνισαν κυρίως κεντρικές άπνοιες αποκλείστηκαν από τη μελέτη.

 

Για τη διάγνωση του μεταβολικού συνδρόμου, με βάση τα κριτήρια του National Cholesterol Education Program- Expert Panel on Detection, Evaluation, and Treatment of High Blood Cholesterol in Adults-Adult Treatment Panel III (NCEP-ATP III), έπρεπε να πληρούνται τουλάχιστον 3 από τα παρακάτω κριτήρια3:

 

  1. Γλυκόζη νηστείας ≥110 mg/dl ή λήψη αντιδιαβητικής αγωγής
  2. Περίμετρος μέσης: άρρενες >102 cm, θήλεις >88 cm
  3. ΑΠ ≥130/85 mmHg ή λήψη αντιυπερτασικής αγωγής
  4. Τριγλυκερίδια νηστείας ≥150 mg/dl 5) HDL-C: άρρενες <40 mg/dl, θήλεις <50 mg/dl

Μέθοδοι

 

Τα άτομα της μελέτης εξετάστηκαν με λήψη αναλυτικού ατομικού και οικογενειακού ιατρικού ιστορικού, λήψη ιστορικού σχετικού με διαταραχές της αναπνοής στον ύπνο, και αξιολόγηση της ημερήσιας υπνηλίας με την κλίμακα Epworth, πλήρη αντικειμενική εξέταση κατά συστήματα και μέτρηση βασικών ανθρωπομετρικών δεικτών: 1)Το Βάρος (kgr) και το Ύψος (m) σώματος. Οι μετρήσεις πραγματοποιήθηκαν με ζυγό και αναστημόμετρο αντίστοιχα. Τα υπό μελέτη άτομα, και στις δύο μετρήσεις, δε φορούσαν τα υποδήματά τους, ενώ ανέβαιναν στο ζυγό με ελαφρά ένδυση. 2) Ο Δείκτης Μάζας Σώματος (Body Mass Index, BMI). Για τον υπολογισμό του BMI διαιρέθηκε το βάρος (Kgr) δια του τετράγωνου του ύψους (m2), 3) Η περίμετρος λαιμού (cm) που υπολογίστηκε, με μετρική ταινία, στο ύψος του κρικοθυρεοειδούς χόνδρου, 4) Η περίμετρος μέσης (cm) που υπολογίστηκε, με μετρική ταινία και παρατήρηση από μπροστά, στη μικρότερη περίμετρο της περιοχής του ομφαλού, μεταξύ κατώτερης πλευράς και λαγόνιας ακρολοφίας. Τα υπό μελέτη άτομα στεκόταν σε όρθια θέση και, για ακριβέστερα αποτελέσματα, οι μετρήσεις έγιναν με τις ανατομικές περιοχές γυμνές, 5) Η περίμετρος γλουτών (cm) πραγματοποιήθηκε με παρόμοιο τρόπο (μετρική ταινία, όρθια θέση, γυμνές ανατομικές περιοχές). Η μετρική ταινία τοποθετούνταν στο ύψος των τροχαντήρων, και πάνω στη μεγαλύτερη περίμετρο της περιοχής, με παρατήρηση από πλάι, 6) Μέτρηση Αρτηριακής πίεση (mmHg), με το ίδιο πάντοτε υδραργυρικό σφυγμομανόμετρο τοποθετημένο στον αριστερό βραχίονα και τον εξεταζόμενο σε καθιστή θέση (2 μετρήσεις με μεσοδιάστημα 10 λεπτών μεταξύ τους).

 

Πολυσωματοκαταγραφική μελέτη ύπνου

 

Όλοι οι συμμετέχοντες εξετάστηκαν με παρακολουθούμενη πλήρη πολυυπνογραφία (Alice 4, Respironics, Murrysville, Pennsylvania, USA) στο Εργαστηρίου Ύπνου της Πανεπιστημιακής Πνευμονολογικής Κλινικής του Π.Γ.Ν. Αλεξανδρούπολης, μεταξύ 10 μ.μ. και 6 π.μ. Καταγράφηκαν οι εξής παράμετροι: Ηλεκτροεγκεφαλογράφημα (ΗΕΓ) (C3- A2, C4-A1, O3-A2 και Ο4-Α1), Ηλεκτροοφθαλμογράφημα (ΗΟΓ) (R-EOG), (L-EOG), Ηλεκτρομυογράφημα (ΗΜΓ) του υπογενειδίου και του πρόσθιου κνημιαίου μυός, Ηλεκτροκαρδιογράφημα (ΗΚΓ) για την αξιολόγηση της καρδιακής λειτουργίας και του καρδιακού ρυθμού, ροχαλητό με μικρόφωνο τοποθετημένο στο ύψος της σφαγίτιδας, η ροή του αέρα με ρινοστοματικό θερμίστορα, ο κορεσμός της οξυαιμοσφαιρίνης με παλμικό οξύμετρο δακτύλου, η κίνηση θωρακικού και κοιλιακού τοιχώματος με πληθυσμογραφία με ειδικές ελαστικές ζώνες θώρακα κοιλιάς για την καταγραφή της αναπνευστικής προσπάθειας και η θέση του σώματος (ύπτια, πρόσθια, αριστερή ή δεξιά πλάγια). Οι καταγραφές του ΗΕΓ βαθμολογήθηκαν με συγκεκριμένα κριτήρια (manual scoring) ανά 30 δευτερόλεπτα5.

 

Εργαστηριακές εξετάσεις

 

Μετά τη μελέτη ύπνου και την πρωινή αφύπνιση των εξετασθέντων και πριν εγερθούν από το κρεβάτι, μεταξύ 8.00-9.00 πμ έγιναν οι αιμοληψίες για τον προσδιορισμό των εξεταζόμενων παραγόντων μετά από 12ωρη ολονύχτια νηστεία.

 

Οι βιοχημικές αναλύσεις έγιναν σε αναλυτή ILAB 600 (Biochem, Japan) με ενζυμική μέθοδο (enzymatic method) για το σάκχαρο (mg/dl) και με ενζυμικές χρωματογραφικές μεθόδους (enzymatic colorimetric method) για την ολική χοληστερόλη (mg/dl), τα τριγλυκερίδια (mg/dl) και τη HDL-χοληστερόλη (mg/dl).

 

Στατιστική ανάλυση

 

Η ανάλυση των δεδομένων έγινε με τη βοήθεια του στατιστικού πακέτου SPSS for Windows, version 15.00 (SPSS Inc, Chicago, Illinois). Οι ποσοτικές μεταβλητές εκφράσθηκαν ως μέσες τιμές ± τυπική απόκλιση. Για τις συγκρίσεις των διαφόρων παραμέτρων μεταξύ των 4 υποομάδων, εφαρμόστηκε η ανάλυση της διακύμανσης (Analysis of Variance, ANOVA). Στατιστικά σημαντικές θεωρήθηκαν οι τιμές του p μικρότερες του 0.05.

 

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

 

Από τα 79 άτομα που εξετάστηκαν με πολυυπνογραφία, 21 δεν έπασχαν από ΣΑΑΥ (Ομάδα 1 - 27% του πληθυσμού της μελέτης), 17 έπασχαν από ήπιο ΣΑΑΥ (Ομάδα 2 - 22% του πληθυσμού της μελέτης), 8 έπασχαν από μέτριο ΣΑΑΥ (Ομάδα 3 - 10% του πληθυσμού της μελέτης) και 33 έπασχαν από βαρύ ΣΑΑΥ (Ομάδα 4 - 41% του πληθυσμού της μελέτης). Η κατανομή των ασθενών ανάλογα με τη βαρύτητα του συνδρόμου απεικονίζεται στην Εικόνα 1.

Εικονα 1. Κατανομή των ομάδων των ασθενών με βάση τη
βαρύτητα του ΣΑΑΥ.

 

Όσον αφορά στα ανθρωπομετρικά χαρακτηριστικά, τα άτομα των ομάδων, που προέκυψαν με βάση τη βαρύτητα του συνδρόμου, δεν παρουσίαζαν στατιστικά σημαντικές διαφορές ως προς το ΒΜΙ και τις περιμέτρους μέσης και γλουτών. Τα άτομα με βαρύ ΣΑΑΥ είχαν όμως σημαντικά μεγαλύτερη περίμετρο λαιμού σε σχέση με την ομάδα ελέγχου (45,09±0,92 cm έναντι 41,18±0,68 cm, p=0.02). Τα άτομα με ήπιο ΣΑΑΥ της μελέτης μας, βρέθηκε να είναι πιο ηλικιωμένα σε σχέση με την ομάδα ελέγχου (62,2±2,12 έτη έναντι 54,42±2,19 έτη, p=0.016).

 

Όσον αφορά στους εξεταζόμενους παράγοντες, οι ασθενείς με μέτριο ΣΑΑΥ βρέθηκε να έχουν σημαντικά υψηλότερα επίπεδα ολικής χοληστερόλης (252,67±14,44 έναντι 198,72±8,76, p=0.037) και τριγλυκεριδίων (215,67±43,97 έναντι 136,83±12,12, p=0.032) σε σχέση με την ομάδα ελέγχου. Τα ανθρωπομετρικά και βιοχημικά χαρακτηριστικά των ατόμων της μελέτης παρουσιάζονται στον Πίνακα 1.

 

Στην ομάδα των ατόμων χωρίς ΣΑΑΥ, οι 15 (71,43%) έπασχαν από Μεταβολικό Σύνδρομο. Αντίθετα στην ομάδα των ασθενών με ήπιο ΣΑΑΥ, οι 16 (94,18%) έπασχαν και από Μεταβολικό Σύνδρομο, ενώ στην ομάδα των ασθενών με μέτριο και βαρύ ΣΑΑΥ, οι 7 (87,5%) και οι 25 (75,75%), αντίστοιχα, έπασχαν και από Μεταβολικό Σύνδρομο. Τα αποτελέσματα δε διέφεραν σε βαθμό στατιστικά σημαντικό (p=ns) (Εικόνα 2).

 

Πινακας 1. Ανθρωπομετρικά και βιοχημικά χαρακτηριστικά των ατόμων της μελέτης.    
   Ομάδα 1  Ομάδα 2  Ομάδα 3  Ομάδα 4
Ηλικία (έτη)
BMI (kg/m2)
Περίμετρος λαιμού (cm)
Περίμετρος μέσης (cm)
Περίμετρος γλουτών (cm)
Γλυκόζη (mg/dl)
Τριγλυκερίδια (mg/dl)
Ολική Χοληστερόλη (mg/dl)
HDL-C (mg/dl)
 54,42±2,19
36,89±1,82
41,18±0,68
116,65±2,84
124,44±3,75
104±4,26
136,83±12,12
198,72±8,76
49,13±2,77
62,2±2,12*
36,67±2,68
43,21±1,22
120,14±5,35
119,57±4,72
137,15±16,56
183,73±22,45
216,18±14,68
51,22±2,88 
62,4±4,14
34,75±1,77
44,5±1,19
119,25±7,26
121,5±6,3
114,67±6,94
215,67±43,97*
252,67±14,44*
44±3,78 
 56,88±2,88
38,03±1,6
45,09±0,92*
120,96±3,56
121,57±2,7
114,26±6,3
177,42±25,34
210,47±10,71
47,49±3,08
* Στατιστικά σημαντική διαφορά (p<0,05) από την ομάδα 1.     

 

Συνολικά, στους ασθενείς με ΣΑΑΥ κάθε βαρύτητας, ο επιπολασμός του μεταβολικού συνδρόμου ήταν 81,8%, έναντι 68,4% στην ομάδα ελέγχου, Η διαφορά αυτή δεν ήταν επίσης στατιστικά σημαντική (p=ns). Επιπλέον, δεν παρατηρήθηκαν διαφορές στατιστικά σημαντικές στον επιπολασμό των επιμέρους παθήσεων του μεταβολικού συνδρόμου, όπως η αρτηριακή υπέρταση (50% στο ΣΑΑΥ, 42,1% στην ομάδα ελέγχου, p=ns), η υπερλιπιδαιμία (69,4% στο ΣΑΑΥ, 50% στην ομάδα ελέγχου, p=ns) και στο σακχαρώδη διαβήτη (25% στο ΣΑΑΥ, 5,3% στην ομάδα ελέγχου, p=ns). Αντίθετα, διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στην αναλογία του φύλου. Στους ασθενείς με ΣΑΑΥ επικρατούσε το άρρεν φύλο (84,1%), ενώ στην ομάδα ελέγχου υπήρχε ελαφρά υπεροχή των ανδρών (52,6%) (p=0,013).

 

ΣΥΖΗΤΗΣΗ

 

Στη μελέτη αυτή καταγράψαμε το ποσοστό του μεταβολικού συνδρόμου σε ασθενείς με ΣΑΑΥ. Αν και οι ασθενείς με ΣΑΑΥ έπασχαν συχνά και από Μεταβολικό Σύνδρομο, τα ποσοστά δε διέφεραν σε βαθμό στατιστικά σημαντικό από υγιή πληθυσμό ελέγχου.

 

Εικονα 2. Οι ασθενείς με Μεταβολικό Σύνδρομο στις 4
ομάδες.

Η συχνότητα του μεταβολικού συνδρόμου σε ασθενείς με ΣΑΑΥ έχει καταγραφεί σε περιορισμένο αριθμό εθνικών πληθυσμών. Έτσι, σε μία μελέτη στη Μεγάλη Βρετανία4, 87% των ασθενών με ΣΑΑΥ έπασχαν και από μεταβολικό σύνδρομο, ποσοστό παρόμοιο με το δικό μας. Το αντίστοιχο ποσοστό στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής (ΗΠΑ) ήταν 60%8, ενώ στην Ιταλία βρέθηκε 53%9. Στην Κίνα, 62,5% των ασθενών με ΣΑΑΥ έπασχαν και από μεταβολικό σύνδρομο10. Αντίθετα στην Ιαπωνία, το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 49,5% για τους άνδρες και 32% για τις γυναίκες11. Οι διαφορές αυτές οφείλονται προφανώς στη διαφορά του δείκτη μάζας σώματος - συνήθως οι Ασιάτες είναι πιο αδύνατοι από τους Δυτικοευρωπαίους - καθώς και στις διαφορετικές διατροφικές συνήθειες των λαών. Γενικά σε όλες τις μελέτες η συχνότητα του μεταβολικού συνδρόμου σε ασθενείς με ΣΑΑΥ ήταν αυξημένη σε σχέση με τον πληθυσμό ελέγχου.

 

Σύμφωνα με τη βιβλιογραφία, η παχυσαρκία κεντρικού τύπου συσχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο ΣΑΑΥ στο γενικό πληθυσμό12,13. Το 40% των παχύσαρκων ατόμων πάσχουν από ΣΑΑΥ και το 70% των ασθενών με ΣΑΑΥ είναι παχύσαρκοι14. Έχει δε αποδειχθεί ότι η αύξηση του σωματικού βάρους κατά 10%, εξαπλασιάζει τον κίνδυνο ανάπτυξης ΣΑΑΥ15. Επίσης, το ΣΑΑΥ επιδεινώνει την παχυ σαρκία, με μηχανισμό που δεν έχει πλήρως διευκρινιστεί. Οι ασθενείς με πρωτοδιαγνωσθέν σύνδρομο αναφέρουν συνήθως ραγδαία αύξηση του σωματικού βάρους κατά τη χρονική περίοδο πριν τη διάγνωση14,16. Στο γεγονός αυτό συμβάλει μάλλον η ημερήσια υπνηλία και η μειωμένη φυσική δραστηριότητα.

 

Επιπλέον, η συχνότητα του ΣΑΑΥ είναι αυξημένη σε νοσήματα που χαρακτηρίζονται από αντίσταση στην ινσουλίνη16. Έτσι, είναι 30 φορές πιο συχνό στο σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών. Σε προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες και σε μεταεμμηνοπαυσιακές υπό θεραπεία υποκατάστασης σχετίζεται αποκλειστικά με την παχυσαρκία, ενώ σε μεταεμμηνοπαυσιακές γυναίκες χωρίς θεραπεία υποκατάστασης εμφανίζεται με παρόμοια με των ανδρών συχνότητα. Επίσης το ΣΑΑΥ είναι συχνό σε σακχαρώδη διαβήτη τύπου ΙΙ14.

 

Τόσο η παχυσαρκία κεντρικού τύπου όσο και η αντίσταση στην ινσουλίνη χαρακτηρίζουν το μεταβολικό σύνδρομο, ενώ ταυτόχρονα επιτείνουν την παθογένειά του. Κοινοί παθοφυσιολογικοί μηχανισμοί στο ΣΑΑΥ, στην παχυσαρκία και στην υπέρταση, όπως η ενεργοποίηση του συμπαθητικού συστήματος, οι διαταραχές στη νεφρική λειτουργία και η ενεργοποίηση του συστήματος ρενίνης - αγγειοτενσίνης, η υπερλεπτιναιμία και η αντίσταση στη λεπτίνη, το οξειδωτικό στρες, η φλεγμονή και η δυσλειτουργία του ενδοθηλίου, οδήγησαν κάποιους ερευνητές στο να προτείνουν ένα νέο σύνδρομο, το σύνδρομο Ζ, που ορίζεται πλέον ως μεταβολικό σύνδρομο (κεντρικού τύπου παχυσαρκία, αντίσταση στην ινσουλίνη, δυσλιπιδαιμία, φλεγμονή, καρδιαγγειακές επιπλοκές) σε συνδυασμό με ΣΑΑΥ17.

 

Στη μελέτη αυτή οι ασθενείς με ΣΑΑΥ δεν έπασχαν σημαντικά συχνότερα από μεταβολικό σύνδρομο σε σχέση με τους υγιείς. Το αποτέλεσμα αυτό μπορεί να οφείλεται σε ορισμένες μεθοδολογικές αδυναμίες της μελέτης. Το δείγμα των ασθενών που χρησιμοποιήσαμε ήταν μικρό και μεικτό (άνδρες και γυναίκες) και για αυτό ίσως δε διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά. Επιπλέον, το δείγμα ήταν επιλεγμένο, αφού αποτελείται από ασθενείς που προσήλθαν για εξέταση στο Εργαστήριο Ύπνου και όχι από τυχαίο, γενικό πληθυσμό. Τέλος, ο πληθυσμός ήταν εξαιρετικά παχύσαρκος - σε αντίθεση με άλλες μελέτες - και στις τέσσερεις ομάδες, όπως προκύπτει από το BMI, και η παχυσαρκία αποτελεί έναν κοινό παθογενετικό μηχανισμό που συνδέει το ΣΑΑΥ και το μεταβολικό σύνδρομο.

 

Συμπερασματικά, ο επιπολασμός του μεταβολικού συνδρόμου τείνει να είναι αυξημένος, αν και μη στατιστικά σημαντικός, σε ασθενείς με ΣΑΑΥ και το γεγονός αυτό πιθανώς ευθύνεται για το αυξημένο κίνδυνο καρδιαγγειακών επιπλοκών που παρουσιάζουν οι ασθενείς. Θα πρέπει να γίνουν μεγαλύτερες μελέτες στον Ελληνικό πληθυσμό.

 

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

(Βλέπε κείμενο στα αγγλικά).

 

© 2011 PNEUMON Magazine, Hellenic Bronchologic Society.
Developed by LogicONE Logo LogicONE