Please wait. Loading...
 
  • H θνητότητα από τη χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ) έχει αυξηθεί θεαματικά τα τελευταία χρόνια. Ήδη, στις ΗΠΑ αποτελεί την τέταρτη αιτία θανάτου μεταξύ όλων των χρόνιων νοσημάτων. Διεθνώς, η ΧΑΠ αποτελεί τη μόνη από τις κύριες αιτίες θανάτου όπου η θνητότητα συνεχίζει να αυξάνεται, ενώ υπολογίζεται οτι το έτος 2020 θα αποτελεί την τρίτη αιτία θανάτου και την πέμπτη αιτία μεταξύ των καταστάσεων με τη μεγαλύτερη οικονομική και κοινωνική επιβάρυνση.
     
  • Ο καρκίνος του πνεύμονα αποτελεί το δεύτερο πιο συχνό νεόπλασμα και τη σημαντικότερη αιτία θανάτου μεταξύ των κακοηθειών τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες στις ΗΠΑ. Ο κίνδυνος ανάπτυξης της νόσου είναι αποτέλεσμα της σχέσης έκθεσης σε επιβαρυντικούς ή προστατευτικούς παράγοντες και της ατομικής ευαισθησίας του ατόμου. Το ενεργητικό και παθητικό κάπνισμα, οι εργασιακοί παράγοντες, η ραδιενέργεια, η μόλυνση του περιβάλλοντος, η ενδοοικιακή ρύπανση είναι παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη καρκίνου του πνεύμονα. Όσον αφορά στο ρόλο της διατροφής, ο προστατευτικός ρόλος της κατανάλωσης φρούτων και λαχανικών έναντι του καρκίνου του πνεύμονα έχει παρατηρηθεί σε πολλές μελέτες. Ειδικά για το ρόλο των βιταμινών και των ιχνοστοιχείων στην προστασία έναντι του καρκίνου του πνεύμονα, οι μελέτες έχουν επικεντρωθεί στο ρόλο της βιταμίνης Α και C, στα ολικά καρωτινοειδή και στο β καρωτένιο. Ως χημειοπροστασία ορίζεται η χρήση φυσικών ή συνθετικών παραγόντων προκειμένου να εμποδίσει την ανάπτυξη διηθητικού καρκίνου, δεσμεύοντας τη βλάβη του DNA από την οποία ξεκινά η καρκινογένεση ή καταστέλλοντας την εξέλιξη προκακοήθων κυττάρων. Έχουν δοκιμαστεί πολλοί πιθανοί χημειοπροστατευτικοί παράγοντες όπως αναστολείς COX-2, αναστολείς EGFR, ρετινοειδή, αναστολείς λιποξυγενάσης, αναστολείς αγγειογένεσης, αναστολείς κυτταρικού κύκλου και σελήνιο. Ειδικά για το ρόλο των ρετινοειδών ως χημειοπροστατευτικού παράγοντα, αν και είχε δημιουργήσει μεγάλες προσδοκίες στις αρχές της δεκαετίας του 1990, φαίνεται τελικά οτι μόνον η καλύτερη γνώση της βιολογίας των ρετινοειδών στον καρκίνο του πνεύμονα θα διευκρινήσει τη δράση και τη χρήση τους. Πνεύμων 2006, 19(2):99-111.
     
  • Η παθολογοανατομική διάγνωση της σαρκοείδωσης απαιτεί την παρουσία μη νεκρωτικών κοκκιωμάτων. Η διαβρογχική βιοψία του πνεύμονα μέσω του εύκαμπτου βρογχοσκοπίου θεωρείται μέθοδος εκλογής για ασθενείς με υποψία πνευμονικής σαρκοείδωσης. Σκοπός της μελέτης είναι να εκτιμήσει τη διαβρογχική παρακέντηση των μεσοθωρακικών λεμφαδένων (ΤΒΝΑ) με τη χρήση ιστολογικής βελόνης και να τη συγκρίνει με τη διαβρογχική βιοψία πνεύμονα (TBLB). Τριάντα δύο (32) ασθενείς χωρίστηκαν σε 2 ομάδες σύμφωνα με τα ευρήματα στην ακτινογραφία θώρακος. Δεκαεπτά ασθενείς παρουσίαζαν πυλαία ή και μεσοθωρακική λεμφαδενοπάθεια και 15 ασθενείς πυλαία ή και μεσοθωρακική λεμφαδενοπάθεια και πνευμονικές διηθήσεις. Τελική διάγνωση σαρκοείδωσης τέθηκε σε 26 ασθενείς της μελέτης, ενώ στους υπόλοιπους 6 τέθηκε η διάγνωση του λεμφώματος (η ΤΒΝΑ ήταν διαγνωστική σε 2 από αυτούς). Μη νεκρωτικά κοκκιώματα βρέθηκαν σε 24/26 ασθενείς (92%) με την ΤΒΝΑ και σε 14/26 (54%) με την ΤΒΒ. Η συνδυασμένη χρήση των δύο τεχνικών αύξησε το διαγνωστικό εύρος της βρογχοσκόπησης στο ποσοστό του 96%. Ο ασθενής με αρνητική ΤΒΝΑ και ΤΒΒ υποβλήθηκε σε μεσοθωρακική βιοψία λεμφαδένων που έδειξε σαρκοειδικό κοκκίωμα. Η ΤΒΝΑ ήταν θετική σε 13 από τους 14 ασθενείς του σταδίου Ι (93%)και η ΤΒΒ σε 6/14(43%). H ΤΒΝΑ ήταν η μόνη διαγνωστική μέθοδος σε 11 από τους 26 ασθενείς της μελέτης. Δεν υπήρχαν σημαντικές επιπλοκές. Πνεύμων 2006,19(2):112-117.
     
  • ΥΑΣ, παχυσαρκία, λεπτίνη
    Το σύνδρομο αποφρακτικής άπνοιας στον ύπνο (ΥΑΣ) χαρακτηρίζεται από επαναλαμβανόμενα επεισόδια απόφραξης των ανώτερων αεραγωγών κατά τη διάρκεια του ύπνου. Οι περισσότεροι ασθενείς με ΥΑΣ είναι παχύσαρκοι. Η λεπτίνη, μια ορμόνη που παράγεται από τα λιποκύτταρα, παίζει ρυθμιστικό ρόλο για το σωματικό βάρος. Αυξημένα επίπεδα λεπτίνης παρατηρούνται σε παχύσαρκους ασθενείς με ΥΑΣ. Σκοπός της μελέτης είναι να περιγράψουμε τα ανθρωπομετρικά χαρακτηριστικά και να εξετάσουμε τη σχέση μεταξύ επιπέδων λεπτίνης στο αίμα και βαρύτητας του ΥΑΣ σε μια ομάδα παχύσαρκων ασθενών με ΥΑΣ. Είκοσιοκτώ ασθενείς με επιβεβαιωμένο ΥΑΣ υποβλήθηκαν σε πολυυπνογραφική μελέτη ύπνου και έγινε μέτρηση των ανθρωπομετρικών τους χαρακτηριστικών και των επιπέδων λεπτίνης στο αίμα. Δεν παρατηρήθηκε συσχέτιση του ύπνοαπνοϊκού δείκτη (ΥΑΔ) με κανένα από τα ανθρωπομετρικά χαρακτηριστικά. Η μέση τιμή της λεπτίνης στον ορό ήταν 42,05ng/ml (±SD: 28,32). Δεν βρέθηκε συσχέτιση της λεπτίνης με τον ΥΑΔ, ακόμη και όταν αυτή προσαρμόστηκε στο ποσοστό της μάζας λίπους, ούτε με τη χρονική διάρκεια ύπνου με κορεσμό οξυγόνου <90% ή τη χαμηλότερη τιμή κορεσμού κατά τη διάρκεια του ύπνου. Αντίθετα, παρατηρήθηκε συσχέτιση των τιμών της λεπτίνης με το δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) και την περίμετρο της κοιλιάς. Οι τμές της λεπτίνης ορού σε ασθενείς με ΥΑΣ δεν σχετίζονται με τη βαρύτητα του συνδρόμου όπως αυτή εκφράζεται με τον ΥΑΔ. Πνεύμων 2006,19(2):124-130.
     
  • Παρουσιάζεται η περίπτωση ασθενούς 39 ετών, που διακομίστηκε στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών με παραπληγία πρόσφατης εμφάνισης. Κατά τη διάρκεια της κλινικής εξέτασης, η ασθενής παρουσίασε αναπνευστική παύση και τέθηκε σε μηχανική υποστήριξη της αναπνοής. Ο εργαστηριακός έλεγχος ανέδειξε βαριά υποκαλιαιμία και μεταβολική οξέωση και τελικά οδήγησε στη διάγνωση της νεφρικής σωληναριακής οξέωσης τύπου Ι. Η ασθενής, μετά από χορήγηση καλίου και διττανθρακικών παρουσίασε σημαντική βελτίωση. Η αναπνευστική παύση αποτελεί σπάνια εκδήλωση νεφρικής σωληναριακής οξέωσης τύπου Ι αλλά έχει άριστη πρόγνωση αν διαγνωσθεί και αντιμετωπιστεί έγκαιρα. Πνεύμων 2006,19(2):137-140.
     
  • Παρουσίαση περιπτώσεως ετερόπλευρης συγγενούς αγενεσίας κεντρικού τμήματος πνευμονικής αρτηρίας (ΣΑΚΤΠΑ), η οποία σύμφωνα με βιβλιογραφικά δεδομένα είναι εξαιρετικά σπάνια. Άνδρας, 26 ετών, εισήχθη στη κλινική μας για διερεύνηση παθολογικής ακτινογραφίας θώρακα (δεξιά μετατόπιση του καρδιαγγειακού σχηματισμού, ελάττωση του μεγέθους του δεξιού ημιθωρακίου, παρεκτόπιση της τραχείας προς τα δεξιά, ανύψωση του δεξιού ημιδιαφράγματος). Από το ιστορικό ανέφερε ήπια δύσπνοια κοπώσεως από την παιδική ηλικία και ήπιο διαλείπον άλγος πρόσθιου θωρακικού τοιχώματος από μηνός. Η φυσική εξέταση ανέδειξε μείωση αναπνευστικού ψιθυρίσματος δεξιάς βάσης. Ο ασθενής στο πλαίσιο της διαγνωστικής διερεύνησης υποβλήθηκε σε αξονική τομογραφία θώρακα, η οποία έθεσε την υποψία αγενεσίας δεξιάς πνευμονικής αρτηρίας. Τελικά η διάγνωση επιβεβαιώθηκε με μαγνητική αγγειογραφία καρδιάς - μεγάλων αγγείων, η οποία απέκλεισε και την παρουσία άλλων συγγενών ανωμαλιών από την καρδιά και τα μεγάλα αγγεία. Η ΣΑΚΤΠΑ αποτελεί μια σπάνια συγγενή ανωμαλία (1 ανά 200.000 άτομα) που συνήθως διαγιγνώσκεται κατά τη διάρκεια του πρώτου χρόνου της ζωής. Πολλές φορές όμως μπορεί να παραμείνει ασυμπτωματική μέχρι την ενηλικίωση όπου και ανευρίσκεται με αφορμή ακτινογραφία θώρακος που γίνεται για άλλη αιτία. Πνεύμων 2006, 19(2):141-145.
     
  • Η διήθηση του διαμέσου ιστού του πνεύμονα από λευχαιμικά κύτταρα στη χρόνια λεμφογενή λευχαιμία (Χ.Λ.Λ.) είναι ασυνήθης, αλλά γνωστή εκδήλωση της νόσου, ενώ η διήθηση του τοιχωματικού υπεζωκότα από λευχαιμικά κύτταρα είναι μια ασυνήθης εκδήλωση. Η βιοψία πνεύμονα-υπεζωκότα είναι ένας ασφαλής τρόπος για τη διάγνωσης της διήθησης του πνεύμονα και του υπεζωκότα από λευχαιμικά κύτταρα. Μια ασθενής 85 ετών, με γνωστή και καλά ελεγχόμενη επί διετία Χ.Λ.Λ. από Β-κύτταρα, εισήχθη στο Νοσοκομείο για διερεύνηση υποτροπιάζουσας πλευριτικής συλλογής δεξιά με αρνητική κυτταρολογική εξέταση του εξιδρωματικού πλευριτικού υγρού. Τα λευκά αιμοσφαίρια στην εισαγωγή ήταν 3.900. Η βιοψία πνεύμονα και υπεζωκότα που λήφθηκαν στη διάρκεια κλασικής θωρακοσκόπησης που έγινε υπό τοπική αναισθησία για τη διερεύνηση της υποτροπιάζουσας πλευριτικής συλλογής, απέδειξαν τη διήθηση του πνεύμονα και του τοιχωματικού υπεζωκότα από λευχαιμικά κύτταρα. Υποτροπιάζουσα πλευριτική συλλογή που οφείλεται σε διήθηση του τοιχωματικού υπεζωκότα από λευχαιμικά κύτταρα στη Χ.Λ.Λ. είναι σπάνια εκδήλωση της νόσου και η θωρακοσκόπηση είναι μια ιδιαίτερα χρήσιμη, ελάχιστα επεμβατική διαγνωστική εξέταση, που μπορεί να γίνει υπό τοπική αναισθησία. Πνεύμων 2006, 19(2):146-150
     
Βρέθηκαν 7 αποτελέσματα. Σελίδα 1 από 1
© 2011 PNEUMON Magazine, Hellenic Bronchologic Society.
Developed by LogicONE Logo LogicONE