Please wait. Loading...
 
  • Αναπνοή Cheyne-Stokes (CS) παρουσιάζει το 30-40% των ασθενών με σοβαρή καρδιακή ανεπάρκεια. Η παρουσία της επιπλέκει την κλινική εικόνα με ημερήσια υπνηλία, αϋπνία και με επιπρόσθετο αίσθημα κόπωσης και δύσπνοιας, ενώ επηρεάζει αρνητικά την ίδια την πορεία της καρδιακής ανεπάρκειας μέσω της διέγερσης του συμπαθητικού συστήματος και της αύξησης του μεταφορτίου της αριστεράς κοιλίας. Το έναυσμα για την εμφάνισή της αποτελεί η διέγερση των υποδοχέων του πνευμονογαστρικού λόγω της πνευμονικής συμφόρησης, με αποτέλεσμα τον υπεραερισμό και την πτώση της PaCO2 κάτωθεν του ουδού που προκαλεί αναπνευστική ώση. Η διακυμάνσεις της PaCO2 μέσω της διέγερσης των κεντρικών και κυρίως των περιφερικών χημειοϋποδοχέων θέτουν το αναπνευστικό και κατ’ επέκταση το καρδιαγγειακό σύστημα σε συνθήκες αστάθειας. Η αναπνοή CS αναγνωρίζεται εύκολα, αρκεί να υπάρχει η κλινική υπόνοια. Για την αντιμετώπισή της έχουν επιστρατευθεί διάφοροι φαρμακευτικοί παράγοντες (οπως θεοφυλλίνη και βενζοδιαζεπίνες) χωρίς ικανοποιητικά αποτελέσματα, η οξυγονοθεραπεία που μειώνει ως ένα βαθμό την εμφάνιση των επεισοδίων άπνοιας-υπεραερισμού και ο μη επεμβατικός μηχανικός αερισμός (CPAP, Bilevel, ASV) με τα πλέον ενθαρρυντικά αποτελέσματα. Πνεύμων 2005, 18(2): 135-143.
     
  • Η πνευμονική αρτηριακή υπέρταση (ΡΑΗ) περιλαμβάνει ετερογενή ομάδα νοσημάτων που χαρακτηρίζονται από παρόμοιες ιστολογικές αλλοιώσεις στην πνευμονική μικροκυκλοφορία. Η πρόγνωση της νόσου είναι κακή με μέσο χρόνο επιβίωσης, πριν την εισαγωγή της ενδοφλέβιας χορήγησης προστακυκλίνης, 2.8 έτη από τη διάγνωση. Η συνεχής έγχυση με αντλία εποπροστενόλης αύξησε την επιβίωση των ασθενών αυτών και αποτελεί επί του παρόντος την πιο αποτελεσματική θεραπεία της ΡΑΗ, αλλά παρουσιάζει σημαντικές δυσκολίες στην τεχνική χορήγησης καθώς και συστηματικές ανεπιθύμητες ενέργειες. Τα παραπάνω προβλήματα της θεραπείας με εποπροστενόλη οδήγησαν σε μελέτες για την ανακάλυψη και χρήση νέων αναλόγων προστακυκλίνης για τη θεραπεία της πνευμονικής υπέρτασης, που χορηγούνται υποδορίως (τρεπροστινίλη), από του στόματος (βεραπρόστη) ή με εισπνοή (ιλοπρόστη). Άλλες κατηγορίες φαρμάκων που μελετώνται και χρησιμοποιούνται στην αντιμετώπιση της ΡΑΗ είναι οι ανταγωνιστές των υποδοχέων της ενδοθηλίνης-1, οι αναστολείς της φωσφοδιεστεράσης και η L-αργινίνη. Ο ρόλος των νέων φαρμακευτικών ουσιών στην επιβίωση των ασθενών με ΡΑΗ καθώς και η δυνατότητα συνδυασμού φαρμάκων από διαφορετικές κατηγορίες θα αποτελέσει αντικείμενο εκτεταμένης έρευνας στο μέλλον. Πνενμων 2005,18(2):144-155.
     
  • Η εγχείρηση μείωσης όγκου του πνεύμονα (Lung Volume Reduction Surgery – LVRS) αποτελεί επεμβατική προσέγγιση για τη Xρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ) και αφορά κυρίως στο πνευμονικό εμφύσημα. Διάφορες μελέτες έχουν αναφέρει σημαντικές βελτιώσεις σε παραμέτρους που αφορούν στην αναπνευστική λειτουργία, την ποιότητα ζωής, την ικανότητα για άσκηση και τη δύσπνοια. Παρά τα παραπάνω ευρήματα, ο χρόνος παραμονής της βελτίωσης διαφέρει μεταξύ των ερευνητικών κέντρων, ενώ η επιβίωση, σε σύγκριση με τη συντηρητική θεραπεία, φαίνεται να μη διαφέρει σημαντικά. Η πιο καλά σχεδιασμένη και αντιπροσωπευτική μελέτη που διαπραγματεύεται την αξία της LVRS σε σύγκριση με τη συντηρητική θεραπεία είναι η NETT. Τα κυριότερα ευρήματα της αφορούν στην κατάδειξη μια ειδικής ομάδας με εμφύσημα άνω λοβών και χαμηλή ικανότητα για άσκηση που φαίνεται να παρουσιάζει θετικές διαφορές στην επιβίωση σε σύγκριση με την ομάδα η οποία υπεβλήθη σε συντηρητική φαρμακευτική θεραπεία. Οι ασθενείς με ομοιογενές εμφύσημα, χαμηλή διάχυση και χαμηλή FEV1 (<30% της αναμενόμενης) βρίσκονται σε υψηλό κίνδυνο θνητότητας στο χρονικό διάστημα 30-90 ημερών μετά την επέμβαση. Οι κυριότεροι προβληματισμοί για την αξία της LVRS είναι ο μη καθορισμός της συγκρινόμενης με αυτήν συντηρητικής αγωγής και κυρίως η χρησιμοποίηση ως συντηρητικής αγωγής φαρμάκων που δεν έχουν καμία σχέση με τα σημερινά χορηγούμενα. Οι πρόσφατα άλλωστε τροποποιημένες πνευμονολογικές οδηγίες για τη νόσο αναφέρουν οτι, παρά την ύπαρξη ενθαρρυντικών μελετών για την αποτελεσματικότητα της LVRS και μέχρι την ολοκλήρωση μεγάλων τυχαιοποιημένων μελετών που θα συγκρίνουν τη μέθοδο με πιο σύνθετη φαρμακευτική παρέμβαση, η σύγχρονη πνευμονολογία πρέπει να αντιμετωπίζει με σκεπτικισμό και σύνεση την ευρεία χρησιμοποίηση της LVRS. Πνεύμων 2005, 18(2):156-162.
     
  • Γ. Χαμαλάκης
    . Η αύξηση του όγκου των αερίων στις αεροφόρες κοιλότητες του οργανισμού που προκαλείται σύμφωνα με τον νόμο των Boyle-Mariοtte όσο απομακρυνόμαστε από την επιφάνεια της θάλασσας, σε συνδυασμό με την υποξία λόγω της πτώσεως της συγκέντρωσης του Ο2, έχουν ως αποτέλεσμα να προκαλείται στους αναπνευστικούς ιδίως ασθενείς η ανάλογη συμπτωματολογία. Η συνεχής αύξηση των αεροδιακομιζόμενων ασθενών λόγω της γεωγραφικής κατανομής της χώρας μας με πτητικά μέσα που δεν διαθέτουν καμπίνα συμπίεσης έχει δημιουργήσει επιτακτική την ανάγκη μελέτης όλων των κατευθυντήριων οδηγιών για την ασφαλή διακομιδή τους. Στην παρούσα ανασκόπηση περιγράφονται οι αρχές και τα είδη αεροδιακομιδών. Αναλύονται τα αποτελέσματα από την αεροδιακομιδή 170 ασθενών κατά την τριετία 1997-2000 που διεκομίσθηκαν με ελικόπτερα και αεροπλάνα χωρίς ή με καμπίνα συμπίεσης. Αναφέρονται οι απόλυτες και σχετικές ενδείξεις για αεροδιακομιδή, όπως επίσης περιγράφονται οι ενδεικνυόμενες ιατρικές ή νοσηλευτικές πράξεις και τέλος εξάγονται τα ανάλογα συμπεράσματα. Πνεύμων 2005, 18(2):163-173.
     
  • Η ανοσολογικής αιτιολογίας θρομβοκυτταροπενία λόγω χορήγησης ηπαρίνης (Heparin-induced thrombocytopenia, HIT type II) είναι μια σοβαρή επιπλοκή της θεραπείας με ηπαρίνη και πρέπει να διακρίνεται από θρομβοκυτταροπενίες άλλης αιτιολογίας. Σε αντίθεση με άλλες θρομβοκυτταροπενίες φαρμακευτικής αιτιολογίας, δεν προκαλεί αιμορραγία, αλλά αντίθετα προκαλεί θρόμβωση. Σχετίζεται με υψηλά ποσοστά νοσηρότητος (θρόμβωση και ακρωτηριασμός) και θνητότητος. Η ΗΙΤ οφείλεται στη δημιουργία αντισωμάτων έναντι του συμπλέγματος της ηπαρίνης με τον παράγοντα 4 των αιμοπεταλίων (platelet factor 4, PF4). Ασθενείς που λαμβάνουν οποιαδήποτε μορφή θεραπείας με ηπαρίνη και παρουσιάζουν μείωση του αριθμού των αιμοπεταλίων, ανεξήγητες θρομβώσεις ή αντιπηκτική αντίσταση στη χορήγηση ηπαρίνης θα πρέπει να εξετάζονται για πιθανή ύπαρξη αυτών των αντισωμάτων. Σε περίπτωση ύπαρξης των αντισωμάτων αυτών, πρέπει να γίνεται άμεσα διακοπή κάθε είδους ηπαρίνης και έναρξη χορήγησης εναλλακτικών αντιπηκτικών φαρμάκων, όπως είναι οι άμεσοι αναστολείς της θρομβίνης (direct thrombin inhibitors, DTIs). Καθώς η πρώιμη διάγνωση της ΗΙΤ τύπου ΙΙ φαίνεται οτι συμβάλλει σε καλύτερο αποτέλεσμα, γίνεται φανερό οτι σε όλους τους ασθενείς υπό ηπαρίνη θα πρέπει να ελέγχεται τακτικά ο αριθμός των αιμοπεταλίων. Η γρήγορη έναρξη χορήγησης των κουμαρινικών κατά τη θεραπεία της θρομβοεμβολικής νόσου και εφόσον ο αριθμός των αιμοπεταλίων είναι >100.000/μl, αποτρέπει την εμφάνιση της ΗΙΤ. Πνεύμων 2005, 18(2):184-189.
     
  • Σκοπός της μελέτης ήταν η παρακολούθηση της εξέλιξης των υπεζωκοτικών επασβεστιώσεων σε αγροτικό πληθυσμό της επαρχίας Αλμωπίας του Ν. Πέλλας, που εκτέθηκε κατά το παρελθόν σε περιβαλλοντική ρύπανση από αμίαντο. Κατά το διάστημα 1988-1990 σε 7 χωριά της Επαρχίας Αλμωπίας, με συνολικό πληθυσμό 3.931, εξετάστηκαν με ακτινογραφία θώρακα 1.086 άτομα άνω των 5 ετών (818 άτομα άνω των 40 ετών). Μέχρι το 1935 οι κάτοικοι της περιοχής χρησιμοποιούσαν για επιχρίσματα των σπιτιών πετρώματα που περιείχαν μεγάλη συγκέντρωση ινών αμιάντου. Σε 198 άτομα άνω των 40 ετών βρέθηκαν επασβεστιωμένες πλάκες στον τοιχωματικό υπεζωκότα, σε εννέα κακοήθη νεοπλάσματα του πνεύμονα και σε πέντε κακόηθες μεσοθηλίωμα. Σε 23 άτομα έγινε επίσης έλεγχος αναπνευστικής λειτουργίας. Μετά από 15 χρόνια (2003) έγιναν οι εξής επανεξετάσεις: Α) Ακτινογραφία θώρακα στους 126 επιζώντες από τους 198 με υπεζωκοτικές επασβεστιώσεις. Τα νέα ακτινολογικά ευρήματα συγκρίθηκαν με τα προηγούμενα μετά από ψηφιοποίηση των ακτινογραφιών και μέτρηση του εμβαδού των σκιάσεων, Β) Λειτουργικός έλεγχος της αναπνοής σε 18 από τους 23 που είχαν ελεγχθεί και προ 15ετίας. Επίσης εξετάστηκε η αιτία θανάτου των 72 ατόμων που αποβίωσαν. Με βάση το γενόμενο έλεγχο, ευρέθη οτι: Α) Οι ακτινολογικές βλάβες επιδεινώθηκαν παρά το γεγονός οτι η έκθεση διακόπηκε προ πολλών ετών. Η έκταση των παλαιών επασβεστιώσεων αυξήθηκε, ενώ εμφανίστηκαν και νέες. Η αύξηση του εμβαδού των επασβεστιώσεων ήταν συνολικά 1.091,1 cm2, Β) Η ολική πνευμονική χωρητικότητα μειώθηκε από 95,6±14,8 σε 76,5±9,3 % της προβλεπόμενης τιμής και Γ) Μεταξύ των 72 ατόμων που αποβίωσαν, 11 κατέληξαν γενικά από κακοήθη νεοπλάσματα του πνεύμονα και 4 από κακόηθες μεσοθηλίωμα. Η ακτινολογική εικόνα των υπεζωκοτικών επασβεστιώσεων σε άτομα που έχουν εκτεθεί κατά το παρελθόν σε περιβαλλοντική ρύπανση με αμίαντο επιδεινώνεται με την πάροδο του χρόνου, ενώ ταυτόχρονα φαίνεται οτι επηρεάζεται και η αναπνευστική λειτουργία. Ο επιπολασμός του μεσοθηλιώματος στην περιοχή βρέθηκε υψηλότερος του αναμενομένου για το γενικό πληθυσμό. Πνεύμων 2005, 18(2):190-196.
     
  • Τη δεκαετία του 1980, όταν ερευνούσαμε τις “ενδημικές αποτιτανώσεις” και την αυξημένη επίπτωση μεσοθηλιώματος στο Μέτσοβο, διαπιστώσαμε οτι υπάρχουν τουλάχιστον 7 περιοχές στην Ελλάδα με παρόμοιο πρόβλημα. Μία από αυτές ήταν η Μεγάρχη Τρικάλων. Είκοσι χρόνια μετά, ενώ οι αποτιτανώσεις είναι συχνές στην περιοχή, δεν έχει διαγνωστεί ούτε μία περίπτωση μεσοθηλιώματος. Αυτό το παράδοξο αποτέλεσε το έναυσμα για την παρούσα μελέτη. Διαπιστώσαμε οτι και στη Μεγάρχη χρησιμοποιούσαν χώμα που περιείχε αμίαντο (τρεμολίτη), αλλά εδώ δεν είχε τη μορφή λεπτών/επιμήκων ινών όπως στο Μέτσοβο αλλά μορφή κρυστάλλων, που έχει πειραματικά αποδειχθεί ανίκανη να προκαλέσει νεοπλασία. Η έρευνα συνεχίστηκε με βρογχοκυψελιδική έκπλυση υγιών κατοίκων της περιοχής με αποτιτανώσεις. Σε όλους ευρέθη άμορφο, μη οργανικό υλικό μέσα και έξω από κυψελιδικά μακροφάγα, ενώ ο αριθμός σωματίων αμιάντου ήταν από μικρός (8-30/100.000 κύτταρα) έως μηδέν. Ορυκτολογική μελέτη του υγρού έδειξε οτι το υλικό αυτό αντιστοιχούσε σε κρυστάλλους τρεμολίτη. Η μελέτη δείχει ότι: i) στην περιοχή Μεγάρχης υπάρχει πράγματι αυξημένη επίπτωση υπεζωκοτικών αποτιτανώσεων αλλά όχι μεσοθηλιώματος, ii) υπεύθυνος για αυτό είναι τρεμολίτης, όπως στο Μέτσοβο, αλλά με τελείως διαφορετικές αεροδυναμικές ιδιότητες που συνεπάγονται τελείως διαφορετικές βιολογικές δράσεις. Έτσι έχει ινοποιό δράση (υπεζωκοτικές πλάκες) αλλά όχι καρκινογόνο (μεσοθηλίωμα), iii) οι περιοχές της Ελλάδος όπου παλαιότερα διαπιστώσαμε “ενδημικές αποτιτανώσεις”, πρέπει να επαναξιολογηθούν, να ανευρεθεί ο αιτιολογικός παράγων με την ελπίδα να απαλλάξουμε τους κατοίκους από την απειλή της “επιδημίας μεσοθηλιώματος” που μπορεί να μην έρθει ποτέ, αν η κατάσταση είναι παρόμοια με αυτή της Μεγάρχης. Πνεύμων 2005, 18(2):204-213.
     
  • Η μέτρηση της απαμινάσης της αδενοσίνης (ADA) στο ασκιτικό υγρό και του καρκινικού αντιγόνου 125 (CA 125) στον ορό μπορεί να αποτελέσει αποτελεσματικό εργαλείο για την έγκαιρη διάγνωση της φυματιώδους περιτονίτιδας. Περιγράφεται περίπτωση ανοσοεπαρκούς άρρενος ασθενούς στον οποίο η διάγνωση τέθηκε με βάση τις αυξημένες τιμές ADA στο ασκιτικό υγρό και του CA 125 στον ορό. Άμεση έναρξη αντιφυματικής αγωγής οδήγησε σε ταχεία υποχώρηση του ασκίτη. Η διάγνωση επιβεβαιώθηκε έξι εβδομάδες αργότερα με τις θετικές καλλιέργειες βρογχοκυψελιδικού εκπλύματος για Mycobacterium tuberculosis. Η ADA και το CA 125 θα πρέπει να θεωρούνται ταχείες μη επεμβατικές διαγνωστικές δοκιμασίες για τη φυματιώδη περιτονίτιδα. Πνεύμων 2005, 18(2):223-227.
     
  • Η μετατραυματική ψευδοκύστη αποτελεί σπάνια επιπλοκή κλειστής κάκωσης του θώρακα, κατά την οποία η αύξηση της ενδοπνευμονικής πίεσης προκαλεί διάσχιση του παρεγχύματος χωρίς ρήξη του υπεζωκότος. Περιγράφουμε ένα νέο άνδρα που προσήλθε με ιστορικό αιμοπτύσεων και ακτινολογική εικόνα πνευμονικής κοιλότητας 2 εβδομάδες μετά από κλειστή κάκωση του θώρακα από πτώση. Η αξονική τομογραφία έδειξε εικόνα συμβατή με μετατραυματική ψευδοκύστη και η βρογχοσκόπηση στοιχεία φλεγμονής, με παθολογική χλωρίδα στην καλλιέργεια του βρογχικού εκπλύματος. Η χορήγηση αντιβιοτικής αγωγής, βάσει του αντιβιογράμματος, οδήγησε σε ταχεία και πλήρη κλινική και ακτινολογική ίαση. Πνεύμων 2005, 18(2):228-232.
     
Βρέθηκαν 9 αποτελέσματα. Σελίδα 1 από 1
© 2011 PNEUMON Magazine, Hellenic Bronchologic Society.
Developed by LogicONE Logo LogicONE