Please wait. Loading...
 
  •  
  •  
  •  
  • Μ. Ντάγανου
    Με τον όρο "μη επεμβατικός μηχανικός αερισμός" (ΜΕΜΑ) αναφερόμαστε στη χρήση μηχανικών συσκευών (αναπνευστήρων) για την υποστήριξη του αερισμού χωρίς την παρουσία ενδοτραχειακού σωλήνα.
     
  • ΠΕΡΙΛΗΨΗ: Σκοπός. Η αποτύπωση της στελέχωσης και τρόπου λειτουργίας πολυδύναμων ΜΕΘ. Υλικό - Μέθοδος. Οι απαντήσεις των προϊστάμενων νοσηλευτών σε ερωτηματολόγιο που διερευνούσε στοιχεία οργάνωσης και λειτουργίας των ΜΕΘ: τύπος, αριθμός κρεβατιών, ιατρικό, νοσηλευτικό, βοηθητικό προσωπικό, μέση νοσηλευτική κάλυψη και λόγος νοσηλευτών / ασθενείς / βάρδια. Αποτελέσματα. Απάντησαν 31 ΜΕΘ (20 ΕΣΥ, 5 παν/κές, 6 ιδιω¬τικές) με 270 κρεβάτια σε λειτουργία (95,7%). 71% των ΜΕΘ είχαν 6-12 κρεβάτια. Στις ΜΕΘ εργάζονται 769 νοσηλευτές (70% διπλωματούχοι και 30% βοηθοί). Η μέση νοσηλευτική κάλυψη είναι 2,81 και ο λόγος νοσηλευτή / ασθενείς είναι 1/1,78, 1/2,26 & 1/2,62 σε πρωϊνή, απογευματινή και βραδινή βάρδια αντίστοιχα. Ο αριθμός των εντατικολόγων γιατρών (ΕΑ, ΕΒ) είναι 149, με αναλογία 4,4 γιατροί/8 κρεβάτια στο σύνολο των ΜΕΘ (ΕΣΥ 4,96, παν/κές 4,57, ιδιωτικές 2,92). Οι φυσικοθεραπευτές είναι 40 με αναλογία 1,77/12 κρεβάτια στο σύνολο των ΜΕΘ (ΕΣΥ 1,89, παν/κές 0,97, ιδιωτικές 2,09) και οι γραμματείς 21 με αναλογία 0,93/12 κρεβάτια στο σύνολο των ΜΕΘ (ΕΣΥ 0,68, παν/κές 0,73, ιδιωτι¬κές 1,71). Επίσης εργάζονται 52 νοσοκόμοι με αναλογία ανά ΜΕΘ 1/0,91, 1/1,93 και 1/15,5 και 64 καθαριστές με αναλογία ανά ΜΕΘ 1/0,89, 1/1,35 και 1/5,2 για τις τρεις βάρδιες αντίστοιχα. Συμπέρασμα: Η στελέχωση των ΜΕΘ, σε σχέση με τα διεθνή δεδομένα, είναι επαρκής σε ιατρικό προσωπικό αλλά ανεπαρκής σε νοσηλευτικό & βοηθητικό προσωπικό, απαραίτητο για παροχή σωστής εντατικής φροντίδας. Πνεύμων 2001, 14 (1): 38-46
     
  • ΠΕΡΙΛΗΨΗ: Η κλασική πλαγιοπίσθια θωρακοτομή εφαρμόζεται επί δεκαετίες σε ένα μεγάλο ποσοστό ενδοθωρακικών επεμβάσεων. Μια παραλλαγή της είναι αυτή όπου διατηρούνται ακέραιοι οι μύες του πλάγιου θωρακικού τοιχώματος, δηλαδή ο πλατύς ραχιαίος και κατά το δυνατό ο πρόσθιος οδοντωτός μυς. Από το 1997 μέχρι σήμερα εκτελέσθηκαν στην κλινική μας 53 πλαγιοπίσθιες θωρακοτομές, σε τυχαία επιλογή ασθενών, κατά τις οποίες διατηρήθηκε ακέραιος ο πρόσθιος οδοντωτός μυς. Κατά την προσπέλαση αυτή η τομή του δέρματος είναι ίδια της κλασικής, τμήμα του πλατέος ραχιαίου μυός διαχωρίζεται, ο πρόσθιος οδοντωτός μυς κινητοποιείται εφόσον διαχωριστεί η περιτονία στο οπίσθιο χείλος του και ακολουθεί η είσοδος στο ημιθωράκιο κατ' επιλογήν από το 4O, 5O ή 6O μεσοπλεύριο διάστημα. Με τη διατήρηση του προσθίου οδοντωτού μυός και κατά το δυνατό του μεγαλύτερου τμήματος του πλατέος ραχιαίου μυός, ως επικουρικών αναπνευστικών μυών, επιτυγχάνεται ταχύτερη ανάνηψη των ασθενών, μείωση του μετεγχειρητικού πόνου και της χρήσης αναλγητικών καθώς και μικρότερη διάρκεια νοσηλείας. Ο χρόνος εισόδου στο ημιθωράκιο αυξάνεται ελάχιστα, σε αντίθεση είναι μικρότερος ο χρόνος σύγκλεισης του τραύματος. Η τεχνική αυτή της διατήρησης των μυών του πλαγίου θωρακικού τοιχώματος, παρουσιάζει πολλά θετικά στοιχεία όσον αφορά στη μετεγχειρητική ανάνηψη, στον πόνο, στη διάρκεια και στο κόστος νοσηλείας και πιστεύουμε ότι αποτελεί ευεργετική εναλλακτική λύση έναντι της κλασικής πλαγιοπίσθιας θωρακοτομής. Πνεύμων 2001, 14 (1): 47-50
     
  • Α. Παπαγιάννης
    ΠΕΡΙΛΗΨΗ: Σκοπός της μελέτης ήταν η καταγραφή των προβλημάτων και αναγκών των καρκινοπαθών που περιήλθαν στη φροντίδα ενός Πνευμονολογικού ιδιωτικού ιατρείου με ιδιαίτερο ενδιαφέρον στην Παρηγορητική Αγωγή. Εξετάσθηκαν οι φάκελλοι 58 ασθενών (53 άνδρες, διάμεση ηλικία 65 έτη, όρια 22-87 έτη), με καρκίνο πνεύμονα πρωτοπαθή (46) ή μεταστατικό (12), ως προς τα κλινικά προβλήματα, τα χρησιμοποιηθέντα φάρμακα και άλλες θεραπευτικές παρεμβάσεις και τις ανάγκες για επισκέψεις και εισαγωγές νοσηλείας. Ο μέσος αριθμός προβλημάτων κατά ασθενή ήταν 6 (όρια 1-11). Τα συχνότερα ήταν πόνοι κάθε είδους, βήχας, δύσπνοια, ανορεξία-καχεξία, πυρετός και αιμοπτύσεις. Κάθε ασθενής χρησιμοποίησε γενικά περισσότερες από 3 κατηγορίες φαρμάκων (όρια 1-10), με συχνότερα τα κορτικοστεροειδή, τους Η2-αναστολείς, τα αντιβιοτικά και τα βιταμινούχα. Σε 34 ασθενείς χρειάσθηκαν πρόσθετες θεραπευτικές παρεμβάσεις, όπως παρηγορητική ακτινοθεραπεία και συχνές εκκενωτικές παρακεντήσεις. Το βάρος της φροντίδας είχαν κυρίως οι σύζυγοι (32) και τα παιδιά (16). 30 ασθενείς χρειάσθηκαν 2-4 επισκέψεις, ενώ 13 περισσότερες από 10 επισκέψεις. 45 ασθενείς πέρασαν το μεγαλύτερο διάστημα της νόσου στο σπίτι, όπου απεβίωσαν οι 34. Στο τελικό στάδιο συχνά χρειάσθηκαν ανακουφιστικές εισαγωγές για εκτέλεση θεραπευτικών πράξεων, εγκεφαλικές μεταστάσεις, αναπνευστική δυσχέρεια ή κακή γενική κατάσταση. Συμπερασματικά, οι καρκινοπαθείς έχουν μεγάλο αριθμό προβλημάτων, καταναλώνουν πολλά φάρμακα και χρειάζονται συχνές ιατρικές επισκέψεις και παρεμβάσεις. Το βάρος της φροντίδας φέρουν τα μέλη των οικογενειών τους. Η αντιμετώπισή τους απαι¬τεί εξειδικευμένες γνώσεις και συνεργασία διαφόρων ειδικοτήτων, εντός και εκτός νοσοκομείου. Πνεύμων 2001, 14 (1): 51-60
     
  • ΠΕΡΙΛΗΨΗ: Με σκοπό την αξιολόγηση της ποιότητας της χειρουργικής φροντίδας ασθενών, που υποβλήθηκαν σε χειρουργική επέμβαση για αφαίρεση πρωτοπαθούς καρκίνου του πνεύμονα, πραγματοποιήθηκε αναδρομική μελέτη στην οποία συμπεριελήφθησαν 234 νοσηλευθέντες, στις δύο Θωρακοχειρουργικές κλινικές του ΝΝΘΑ. Η προσέγγιση επικεντρώθηκε στην τεχνική πλευρά της φροντίδας και το όργανο μέτρησης στηρίχθηκε στους παρακάτω δείκτες διαδικασίας και έκβασης: Διάρκεια νοσηλείας, Χειρουργική θνητότητα, Επανεισαγωγές, Επανεγχειρήσεις, Εγχειρησιμότητα, Εξαιρε-σιμότη¬τα, Σχέση πνευμονεκτομών/σύνολο εκτομών και Μεταγγίσεις. Η διάρκεια νοσηλείας βρέθηκε μεγάλη κυρίως σε ότι αφορά το διάστημα της προεγχειρητικής νοσηλείας. Μετεγχειρητικά υπάρχει επαρκής κάλυψη όσον αφορά στη νοσηλεία στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, ωστόσο η μέση διάρκεια νοσηλείας (3 μέρες) κρίνεται μεγάλη. Το ποσοστό εγχειρησιμότητας βρέθηκε 21.66% και κρίνεται ικανοποιητικό, όπως και το ποσοστό εξαιρεσιμότητας το οποίο κυμάνθηκε στο 88.46%. Τα ποσοστά επανεισαγωγών και επανεπεμβάσεων κυμαίνονται σε χαμηλά επίπεδα κρίνεται ωστόσο χρήσιμη η καταγραφή των αιτίων τους. Η χειρουργική θνητότητα βρέθηκε 7.69%. Η σχέση πνευμονεκτομών/σύνολο εκτομών πνευμονικού παρεγχύματος βρέθηκε 19.65% Ποσοστό 51% των ασθενών μεταγγίσθηκαν διεγχειρητικά. Οι μεταγγίσεις ήταν λιγότερες προ και μετεγχειρητικά (16%) και η μέση ποσότητα αίματος 3 μονάδες. Παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές ανάμεσα στις δύο κλινικές που αφορούν στη διάρκεια νοσηλείας, τον αριθμό μεταγγίσεων και τη σχέση πνευμονεκτομές/σύνολο εκτομών. Πνεύμων 2001, 14 (1): 61-69
     
  • παροξύνσεις, CRP, ΧΑΠ
    ΠΕΡΙΛΗΨΗ: Σκοπός της μελέτης μας αποτέλεσε η αξία του ποσοτικού προσδιορισμού της C-αντιδρώσας πρωτεΐνης (CRP) σε ασθενείς με παρόξυνση ΧΑΠ. Υλικό αποτέλεσαν 38 ασθενείς που προσήλθαν στο νοσοκομείο μας με παρόξυνση ΧΑΠ και 21 ασθενείς με ΧΑΠ σε σταθερή κλινική κατάσταση, από τα τακτικά εξωτερικά ιατρεία, ως ομάδα ελέγχου. Οι ασθενείς ελέγχθησαν με ακτινογραφία θώρακος, αέρια αίματος, καλλιέργειες πτυέλων, γενική εξέταση αίματος και ποσοτικό προσδιορισμό CRP ορού. Η αύξηση στον ορό των τιμών της CRP στους ασθενείς με παρόξυνση ήταν στατιστικά σημαντική, συγκριτικά με εκείνων της ομάδας ελέγχου (p<0,001). Δεν βρέθηκε συσχέτιση μεταξύ των τιμών της CRP και των τιμών της PaO2 στους ασθενείς με παρόξυνση. Αντίθετα, η συσχέτιση των τιμών της CRP με τον αριθμό των λευκών αιμοσφαιρίων στους ασθενείς αυτούς βρέθηκε στατιστικά σημαντική (R=0,469, p<0,01). Από τις καλλιέργειες πτυέλων μόνο 6 απέδωσαν αιτιολογικό παράγοντα. Ο ποσοτικός προσδιορισμός της CRP φαίνεται να είναι χρήσιμος δείκτης παρόξυνσης ΧΑΠ από λοίμωξη, όχι όμως απαραίτητα ικανός να προσδιορίσει την προέλευσή της από παθογόνα. Πνεύμων 2001, 14 (1): 70-73
     
  • ΠΕΡΙΛΗΨΗ: Σκοπός της εργασίας αυτής ήταν η μελέτη αιτιών νοσηλείας γυναικείου πληθυσμού σε πνευμονολογική κλινική. Καταγράψαμε γυναίκες ασθενείς που νοσηλεύτηκαν στην κλινική μας κατά τη διάρκεια των τεσσάρων τελευταίων ετών (1996-1999). Οι ασθενείς κατανεμήθηκαν σε ομάδες νοσημάτων, ανά έτος νοσηλείας, καθώς και στο σύνολο των ετών. Δεν ελήφθησαν υπόψη οι επανεισαγωγές που αφορούσαν στην ίδια αιτία. Συνολικά νοσηλεύτηκαν στην κλινική μας 1055 γυναίκες. Δεν φάνηκε να υπάρχει στατιστικά σημαντική διαφορά, ούτε στην ετήσια κατανομή του συνόλου των ασθενών που νοσηλεύτηκαν, ούτε και στο σύνολο των ασθενών ανά κατηγορία νόσου, ετησίως. Συμπερασματικά, οι κυριότερες αιτίες νοσηλείας γυναικείου πληθυσμού είναι η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια σε ποσοστό 25%, οι λοιμώξεις αναπνευστικού σε ποσοστό 14%, το βρογχικό άσθμα σε ποσοστό 13%, ο πρωτοπαθής καρκίνος του πνεύμονος σε ποσοστό 12% και η πνευμονία σε ποσοστό 9%. Άλλα νοσήματα, όπως η σαρκοείδωση, η φυματίωση, οι νόσοι κολλαγόνου, συμμετέχουν σε πολύ μικρό ποσοστό στο σύνολο των νοσηλευομένων γυναικών. Συγκριτικά, διπλάσιος αριθμός ανδρών εισήχθη στην κλινική μας το ίδιο χρονικό διάστημα εκ των οποίων οι κυριότερες αιτίες νοσηλείας ήταν ο πρωτοπαθής καρκίνος του πνεύμονος σε ποσοστό 29.7%, η ΧΑΠ σε ποσοστό 29.2%, η πνευμονία σε ποσοστό 7.9%, οι λοιμώξεις του αναπνευστικού σε ποσοστό 5.47% και το βρογχικό άσθμα σε ποσοστό 3.74%. Η διαφορά στην επίπτωση της ΧΑΠ, του πρωτοπαθούς καρκίνου του πνεύμονος και του βρογχικού άσθματος στους άνδρες σε σχέση με τις γυναίκες βρέθηκε στατιστικά σημαντική (p<0.001). Πνεύμων 2001, 14 (1): 74-80
     
  • ΠΕΡΙΛΗΨΗ: Παρουσιάζεται η περίπτωση άνδρα 48 ετών, καπνιστή, με βήχα, αιμόφυρτα πτύελα και δύσπνοια κοπώσεως. Η ακτι-νογραφία θώρακα έδειξε σκίαση αριστερού ημιθωρακίου η οποί¬α εξαφανίστηκε πλήρως μετά από ένα τριήμερο από την έναρξη διουρητικής αγωγής. Η τελική διάγνωση ήταν αριστερή καρδιακή ανεπάρκεια-"ψευδοόγκος" (phantom tumor) επί εδάφους στένωσης αορτής. Παρά την ασυνήθη εντόπιση αριστερά, η υποψία "ψευδοόγκου" πρέπει να τίθεται (ιδίως όταν και άλλα στοιχεία από το ιστορικό ή την κλινική εξέταση ενισχύουν την υποψία αυτή) ώστε να τίθεται γρήγορα η διάγνωση και να αποφεύγονται ακατάλληλοι ή πιο επεμβατικοί χειρισμοί όπως βιοψία ή χειρουργείο. Πνεύμων 2001, 14 (1): 81-85
     
  • ΠΕΡΙΛΗΨΗ: Παρουσιάζεται περίπτωση γυναίκας ασθενούς 67 ετών, που προσήλθε στην Πνευμονολογική Κλινική λόγω άφθονης χολοβαφούς απόχρεμψης και έντονης καταβολής. Με βάση την κλινική υποψία, τη συμβολή των συμβατικών και σύγχρονων απεικονιστικών μεθόδων, την ανεύρεση στοιχείων χολής και άγκιστρων εχινοκόκκου στο υλικό της απόχρεμψης, τέθηκε η διάγνωση του χολοβρογχικού συριγγίου. Πρόκειται για σπάνια επιπλοκή της ηπατικής εχινοκοκκίασης, η θεραπεία της οποίας είναι χειρουργική με επείγοντα χαρακτήρα. Πνεύμων 2001, 14 (1): 86-93
     
Βρέθηκαν 12 αποτελέσματα. Σελίδα 1 από 1
© 2011 PNEUMON Magazine, Hellenic Bronchologic Society.
Developed by LogicONE Logo LogicONE